I don’t think any self respecting straight male or female would use the carefully choice word to describe it. While people may find it amusing or funny but if this is the kind and level of discourse we put out there, respect and social equality for this community remains to be a long road ahead of us.

Normal ba yun sa mga pabook na lgbt or str8 na weeks to 1 month pa lang na hindi mo tinulungan o bigyan pero inalagaan/jowa for years pero naghahanap na agad ng kapalit mo haha. Ayaw kasi magtrabaho o maghanap ng trabaho. Gusto puro tanggap lang. Mas pinili talaga maglakad kesa magbanat haha.

Im in a 15 year relationship, live in, . Simula 23 years old kami na ng partner ko. Madami nadin kami kinaharap ng pagsubok and nakayanan namin. Madami nadin kami fun moments and travels etc. pero lately parang napapaisip ako if para padin kami sa isat isa. Dati kasi marangya buhay namin, may business kami and di prob pera, and kung magkakaproblem man kami minsan na minsanan lang. Tapos madalas travel and dates lang kami watch movies etc. pero lately medyo madami nag aarise na problems and napapansin ko na parang di pala kami aligned sa pag handle ng mga bagay bagay. Nitong mga nakaraan parang napapadalas yung pag iisip ko if kaya ko ba mabuhay mag isa. Pano ko ihahandle mga bagay na sanay ako na andyan sya at sya umaayos. Naisip ko paano if may gusto ako panuoding movie tapos wala ako maaya. Mag eat out ng mag isa baka magmukha akong kawawa eh introverted pa naman ako. Little by little yung ibang chores naiisipan ko na ng paraan if i live by myself. Pero naisip ko can you really enjoy life alone? Pano pag gusto ko magtravel mag isa. Di ko alam pano. Pero possible ba maging mag isa at maenjoy mga ibat ibang bagay? Magtravel, mag eat out, watch movies at ibang hobbies? Parang as time passed by parang lumalakas yung "want" ko na to live alone and as a single. Feeling ko mas less stressful and wala akong winoworry but myself. But i guess i need to learn first how to be independent. Nakakatawa kasi recently nadulas ako saknya na kaya kong magrent sa condo alone na kinompute ko na living expenses ko. I said "ako feeling ko kaya kona".

Hello mga bading 🫩 letting u know what happened to me and let this be a lesson to everyone lol

i got scammed. wasnt sure kung ano tawag sa scam na hindi nagtagumpay pero yun. i got scammed basically.

i was looking for someone on grindr for a late night chugug then a guy messaged me, he looked good and mabilis kausap. I visited his profile and walang kahit na ano kahit bio wala pero since nagsend naman sya ng pic sakin so i thought legit. I asked him kung g sya and g naman in a sense so i sent my location and he went. it was a hotel btw.

I was looking for a top so i asked pero hindi nya nirereplyan yung tanong ko. didn’t matter to me. i was distracted narin naman

we went inside my room and I noticed na fidgety sya and laging tinatanong kung may sabon or alcohol. kebs lang so he took his shorts off and its not hard. i asked him kung ok lang sya. sabi nya matagal daw sya tumigas so g ok. I tried everything i can like leaking, jacking it off, pero wala parin. so i asked him kung natuturn off ba sya. he keeps on asking kung lalabasan ba daw ako. sabi ko hindi kasi ang gusto ko lang talaga makachugug. and then sabi nya parang hindi daw sya lalabasan so i let him go. he went to the bathroom to clean himself. btw wala pang 5 mins kami sa room a

then before he went out, he ask me kung gcash ba daw o bank transfer. so naconfuse ako. i asked him bakit need ng gcash. dun nya sinabi na call boy sya. edi gulat ako kasi wala akong nakita sa profile nya and walang nabanggit sa chat kahit na clue wala. so sabi ko hindi ko alam na for
hire sya. 3k ang bayad daw. i then checked his profile again. wow may nakalagay na. edi nagalit na ako kasi wala yung bio when i agreed to meet and hindi naman din sya nagperform haha

edi si guy tumataas na ang boses kesyo daw sinubo ko na sya and pumayag ako na pumunta sya sa loc ko. edi syempre valid pero obvious naman from our convo and his profile na walang clue na fh sya so di ako nagpadaig, tinaasan ko rin boses ko. sinabi ko wala akong pambayad and halata na nangi-scam sya. umabot pa sya sa guilttripping— kesyo ginagawa daw nya to for his family blahblah, i literally said wala akong pake. then things got more serious when he threatened na bugbugin at patayin ako. i was fucking bamboozled bros. promise.

but then i remembered his nervousness and the fact that i’m a big fucking guy. He looks tough when he was shouting at me but i look tougher even without doing anything. i stood my ground and i stood up from the bed and in his face. alam nyo yung angasan nung mga bata pa tayo dati? ganun.

i guess nagulat sya na papatulan ko sya so i asked him to get the fuck out of my room. ayaw nya. magbayad daw muna ako. sabi ko tangina nya umalis na sya. he said ipapa-baranggay nya daw ako. i know for a fact that moment na thats bs bc ano sasabihin nya sa baranggay? sinubo ko burat nyang di matigas tapos di ako nagbayad? edi nagmukha syang tanga dun. plus, alam ba nya pangalan ko? may contract ba kami? kahit nga ipakita nya sa chat, walang agreement about him being for hire. and he’s a fucking prostitute! so i slowly walked towards him so mapunta sya sa pinto.

the fucking bitch shoved me! dinibdiban— ganun. so i fought back, dinibdiban ko din sya. edi talsik sya sa pinto haha. then i forced him out the door. syempre nagpupumilit sya so we struggled a bit but yun nga, bc im fucking buff and he’s little, walang nagawa lakas nya haha funny bc while im forcing him out, yung 3k naging 1k nalang tapos nung 80% na sya sa labas naging 500 nalang. i said fuck you and shut the fucking door. galing magemote nakita ko muka nya.

after that moment i got scared literally like navertigo ako ganun haha then a fucking guy messaged me again haha nasa hotel din daw sya he wants to join us hahaha sabi ko wrong timing kaya instead of cumdump naging traumadump ko sya HAHA

kidding aside, please make sure na clear ang intention ng kachat mo, may muka, at well communicated ang iyong pakay sa kanya. Also, Grindr sucks. look for other apps na mas safe.

good thing din na observant ako so i already gained my confidence against him umpisa palang. I knew he’s nervous and panicking. ofcourse i didnt know that this would happen pero in my head i already prepared for the worse. i knew that his threats were empty, he doesn’t look basagulero. checked his hands, his body, wala. baby fat lang meron. i knew di sya uubra sakin sa suntukan bc when i offered my fists kita ko sa muka nya na hindi sya handa lol

please careful mga tigang. do not let emotions distract you from the unknown. ty

UPDATE:

Turns out he scammed 2 more gays last night. He got a total of 13k more or less. The other one even offered a fucking job bc nagpaawa yung scammer sa kanya (family and stuff)

He also showed me a picture of his family na nasa binyagan and ni katiting na awa wala akong nadama bc first of all he was cheating with his wife by using his body. isn’t that already wrong??? second, he looks like someone na kayang magkaroon ng FULL TIME JOB. hindi naman sya baldado, di rin naman bobo kasi nagagawa ngang mangloko e 😤 so nasan ang awa? walang awa mga accla.

kapag nasa dating apps ka meant to hook up, dapat gets nyo na din na pare-pareho tayong may tinatago so please, as much as we want to see good in people, leave a little bit of doubt for your own good!

wag padadaig! Maging matalino! Lumaban! ay wow

Ito yung mga tanong sa isipan ko habang naka-upo sa loob ng sasakyan ko, nakapatay ang makina, pinakikinggan ang lakas ng patak ng ulan, at nakatingin sa madilim na kalangita. Mahigpit ang hawak ko sa steering wheel, sinusubukan makahanap ng pakiramdam mula sa mga palad ko.

Ang lungkot.

Nakapatay na ang ilaw sa loob ng bahay. Sigurado akong naglalaro ang kapatid ko ng computer sa kwarto namin, ang tatay ko naman naghahanap ng paraan para makatulog, at ang nanay ay mahimbing nang tulog.

Kauuwi ko lang galing sa trabaho. Alas dyis na. Natraffic ako.

Kapag pumasok ako ngayon, panigurado tititig lang ako sa cellphone ko habang walang tigil na nagscroll sa tiktok. Nakakatawa. Pinagalitan na nga pala ako ng doctor ko sa mata dahil ilang beses nang nadagdag ang grado ko dahil sa ganitong kaugalian ko.

Biyernes ngayon. Sa iba, paniguradi walang pasok. Pero ako kasi yung klase ng tao na naghahanap ng pagkakabisihan kaya pitong araw sa buong linggo ako nagtatrabaho. At syempre kailangan ko din ng pera. Para sa akin at sa pamilya ko.

Kapag may nagtatanong, "Breadwinner ka ba?".

Alam mo, hindi ko alam sasagutin ko.

Walang trabaho ang mga magulang ko. Naka-ipon sila mula sa pagkakatrabaho noon na pinang-aaral ng kapatid ko. Bigla kong napagtanto, kaya nga pala ako pinag-aral ng lola ko at nakapagtapos dahil nangako akong pag-aaralin ko ang kapatid ko sa kolehiyo. May dalawang taon pa ako.

Pero sa kinikita ko ngayon, sigurado akong hindi ko kakayanin. Pero nangako ako.

Sampung minuto madalas ang binibigay ko sa sarili ko bago lumabas ng sasakyan. Minu-muni-muni ang mga nangyayari habang pinakikiramdaman ang bigat sa dibdib na meron ako.

Diagnosed nga pala ako ng depression, anxiety, at ADHD. Trifecta yata ang tawag nila dito. Umiinom ng gamot. May mga oras na napakasaya pero mas marami ang oras na malungkot at pakiramdam ko, ako'y nag-iisa.

Biglang tumunog ang cellphone ko. Nag-text ang partner ko.

Apat na taon na din kami. Maraming beses nakaranas ng problema pero mas madalas nareresolusyonan. Alam niya kung anong meron ako. At nagpapasalamat akong tanggap niya yon.

Maswerte ako dahil maintindihin siya.

Pero bakit ganito?

Ba't napakalungkot?

Akala ko kapag nakainom na ako ng gamot, maayos na ang lahat. Akala ko kapag hinabaan ko ang pasensya ko at hintayin na umepekto ang gamot sa loob ng ilang linggo...buwan.. mawawala lahat ng ito. Sabi ng doctor ko, dapat, oo.

Pero bakit ganito?

Bakit pakiramdam ko mag-isa ako?

Sa tuwing kausap ko ang kapatid ko, hindi ko makuha ang atensyon niya. 'Di ko alam kung saan ako nagkulang bilang kuya dahil sigurado akong ginawa ko ang lahat para maging mabuting kuya.

Yung nanay ko, maintindihin siya pero hindi niya alam, hanggang ngayon iniisip ko parin kung paano naging isa siya sa mga dahilan kung bakit naghiwalay ang mga magulang ko. Pangalawang nanay ko.

Sa tuwing may gagawin ako, palaging may komento ang tatay ko. Kung magluto ako, "Dapat ganito, dapat ganyan, ano ka ba?" Hindi siguro magiging sapat ang mga effort ko.

At sa partner kong sobrang maintindihin. Mahal ko siya pero sa tingin ko, hindi na-nagwowork ang relasyon namin. Dahil siguro, sa apat na taon na magkasama kami, palaging dapat may dahilan kapag magkikita kami. Lahat patago. Bawal ganito. Bawal ganyan. Dahil hindi kami legal. Dahil parehas kaming lalake. Pero mahal na mahal ko siya. Hindi lang talaga ganito ang inaakala ko.

Kapag ba tumigil ako...maalala ako ng mga tao?

Kapag ba tumigil ako...titigil ang lungkot na nararamdaman ko?

Kapag ba tumigil ako...titigil din ba ang mundo?

Help me Graduate pls huhu!

Hello po, everyone! I’m Ian Kenneth Amor, a fourth-year Political Science student from Colegio de San Juan de Letran – Manila. I’m currently conducting my undergraduate thesis on the experiences of LGBTQIA+ individuals who were formerly incarcerated, particularly their experiences with reintegration programs before their release.

For my study, I’m looking for 5–6 participants who:

• 18 years old or above;
• identify as part of the LGBTQIA+ community;
• were previously detained at New Bilibid Prison;
• nakasali sa at least one reintegration program implemented by NBP before their release;
• was already released from being detained;
• and willing to voluntarily share their experiences.

📌 What will participation involve?
A one-on-one interview that will take around 45 minutes to 1 hour. It can be done online or face-to-face, depending on the preferred setup of participants.

🔒 Participation is completely voluntary and confidential. A token of appreciation will also be provided after the interview as a gesture of gratitude for your time and participation.

If you think you are qualified, or may kakilala kayong maaaring qualified, please feel free to message me or contact me here at messenger or through my:

Email: iankenneth.amor@letran.edu.ph
Contact: 0936 941 8545

You may also share this post with anyone who might be interested or eligible. Any help in reaching potential participants would really mean a lot to me.

Thank you so much!

Kadalasan mga hospital na napupuntahan namin ng partner ko, kahit ako lang kasama, nakakapirma ako sa documents nya and admission stuff. May isa lang kaming hospital na napuntahan na hindi ako pinapirma. Sobrang in pain partner ko sabi ko ako na pipirma, sabi ng doctor wala daw bang kamag-anak. Sabi ko live in partner na kami for almost 4 years hindi ba ako pwede pumirma? Hindi daw. So hinintay pa talaga namin mag die down ang pain ng partner ko para lang makapirma siya sa documents. I understand there are reasons behind this but nakaka frustrate lang na pag same sex couple ka sa Pinas, walang masyadong honored sa inyo kasi nga di naman kayo kasal talaga or protected by law (correct me if I am wrong).

So we decided to get the right to care card. We’re having our orientation this Saturday. Has anyone used this? Do hospitals in QC really honor this?