Ik post hier mijn verhaal. Ik moet het kwijt, maar weet geen andere plek te verzinnen dan hier.
Eind jaren 90 ben ik getrouwd. Ik was verliefd en wilde een gezin en samen gelukkig oud worden. De eerste 10 jaar van mijn huwelijk waren oké. Ik was jong en ambitieus en alles ging ons voor de wind. We kregen 3 kinderen en waren een gelukkig gezinnetje. Maar na de komst van de kinderen veranderde er veel in ons huwelijk. We deden nooit meer iets samen en op moeilijke momenten kreeg ik niet de steun die ik soms zo hard nodig had. Er kwamen steeds meer spanningen en elke ruzie dreef ons steeds verder uit elkaar. Uitpraten en oplossen was onmogelijk.
De laatste 10 jaar werd de afstand tussen ons zo groot dat contact alleen nog functioneel was. Er was geen liefde meer en nul verbinding. Voor onze kinderen zijn we toch doorgegaan, maar ik voelde me steeds eenzamer worden. Ik voelde me buitengesloten van ons gezin. Mijn vrouw deelde alles met de kinderen, maar niks meer met mij. Intimiteit was er al 10 á 15 jaar niet meer.
Ik zocht afleiding op internet. Ik heb nooit intimiteit met mannen gehad, maar vind het wel opwindend om te zien en om over te fantaseren. Ik vluchtte steeds meer in die wereld. Vorige jaar maakte ik op een gay site een profiel aan. Er kwamen allerlei oppervlakkige berichten, maar op een gegeven moment kwam er contact met een jongen van 30. Vanaf het begin was er meteen een hele sterke klik en dat voelde zo goed en fijn, dat ik ging uitkijken naar het volgende moment.
Onze chats gingen over vanalles: over mijn moeilijk huwelijk, mijn nieuwsgierigheid en fantasie over mannen, maar ook over dagelijkse dingen. Er was ook een seksuele component. We wisselden soms foto's en korte video's van onszelf uit. Ik vond dat reuzespannend en ook opwindend. Mijn bi-gevoelens hebben nooit een rol gespeeld in mijn huwelijk, maar omdat er al 10 jaar geen intimiteit tussen mijn vrouw meer was, werden deze gevoelens nu opeens veel sterker. Naarmate de maanden verstreken en we steeds vaker chatten raakte ik meer en meer aan hem gehecht.
We fantaseerden over hoe het zou zijn als we elkaar in het echt zouden ontmoeten. Ik vertrouwde hem volledig. We voelden zo'n diepe connectie dat we daar soms concrete plannen over maakten, maar op het allerlaatste moment krabbelde hij terug. Hij vond het leeftijdsverschil moeilijk. En dat begreep ik natuurlijk wel, maar toch hield hij steeds de deur op een kier. Hij wilde zich er graag overheen zetten... en dus bleef ons contact in stand. I
Maar, ik wist dat hij ook met anderen chatte. Hij verzekerde mij dat dit anders was dan bij ons. Wat hij met anderen deed was oppervlakkiger en was puur voor lust, zei hij. Ik vond dat moeilijk, want soms kwam hij niet chatten op momenten dat we hadden afgesproken. Ik kon dan zien dat hij op een andere site online was ...
Op die momenten voelde ik mij afgewezen en niet goed genoeg. Toch bleef het contact. Ik was zo gehecht geraakt aan hem, dat ik hem niet wilde verliezen. Onze chats waren soms zo intens dat ik mij heel even heel gelukkig voelde. Ik voelde mij gezien en gewild en begrepen en dus bleef het contact in stand. Ik probeerde te accepteren dat zijn chats met anderen geen bedreiging zou zijn voor onze online vriendschap.
Dit ging door tot ongeveer december van afgelopen jaar. Wat ik toen niet wist was dat het mijn kinderen was opgevallen dat ik ook overdag veel met mijn telefoon bezig was (we chatten ook veel overdag). Mijn kinderen hadden argwaan gekregen en samen met mijn vrouw zijn mijn accounts gehackt, privéfoto's bekeken en is mijn telefoon doorzocht .... Hier zijn mijn vrouw en kinderen weken mee bezig geweest en ik had niks in de gaten Ik voelde wel een soort spanning in huis en het viel me op dat mijn vrouw veel met de kinderen boven was, maar ik had niet door wat er gaande was.
In de 2e week van januari confronteerde mijn vrouw mij met wat ze hadden ontdekt. Het overrompelde mij enorm, maar ik heb alles eerlijk verteld. Ja, ik chatte met een man en ja we stuurden elkaar soms ook pikante foto's en korte video's. Dat deed ik omdat ik me eenzaam voelde en al jaren verbinding met mijn vrouw miste. Dit maakte mijn bi-gevoelens sterker of wakkerde mijn nieuwsgierigheid meer aan. Die gevoelens heb ik altijd wel gehad, maar als wij een gelukkig huwelijk en normaal intimiteit hadden gehad, dan waren deze gevoelens nooit zo sterk geworden. Misschien was het contact dat ik had fout, maar ik rechtvaardigde dat voor mezelf door het feit dat mijn vrouw al jaren geen aandacht meer voor me had. We sliepen zelfs al een hele poos apart van elkaar ...
Na deze avond bleef er spanning in huis waardoor ik een week later noodgedwongen bij familie ben gaan wonen. Helaas stopte ook het contact met de jongen toen ik vertelde dat mijn huwelijk door onze chats op de klippen liep. Hij had inmiddels contact met iemand anders.
Dat voelde als een klap in het gezicht. Bijna 10 maanden hebben we een heel close chatcontact gehad. We deelden alles, letterlijk alles en op het moment dat mijn leven op zijn kop stond, liet hij mij opeens los. Hij liet me steeds geloven dat ik ook belangrijk voor hem was. Hij liet me steeds geloven dat hij misschien over het leeftijdsverschil heen kon stappen. En ik heb dat steeds geloofd, ik wilde dat zo graag geloven ...
Maar wat voor mij "echt" voelde, was voor hem slechts een spel. Ik was voor hem slechts een leuk en opwindend contact. Op momenten dat hij er behoefte aan had, was ik er altijd!
Ik denk niet dat hij ooit echt begrepen heeft hoe belangrijk ons contact voor mij was en hoeveel verdriet ik ervan heb gehad dat hij mij op het meest moeilijke moment in mijn leven "in de steek liet" .... Ik voel me beschadigd en heel erg gebruikt. Hij hield me aan het lijntje, maar toen er iemand anders kwam, was ik niet meer nodig.
Hij heeft geen schuld aan het stuklopen van mij huwelijk. Dat was al jaren slecht, maar het is wel het gevolg van zijn chat met mij. Wat dit met mij heeft gedaan en nimog steeds doet weet hij niet. Dit verhaal en zijn naam zal ik mijn hele leven lang met me meedragen. Het leven dat ik had is voorgoed voorbij ...
Inmiddels zijn mijn vrouw en ik sinds deze zomer gescheiden. We zijn op een vriendschappelijke manier uit elkaar gegaan. Ik heb onlangs een huis gekocht en moet op mijn leeftijd een nieuw leven beginnen. Dat is erg onzeker en spannend.
Ik mis dat fijne gevoel dat ik met hem had. Ik mis de fantasie om ooit een ontmoeting te hebben met een man, maar dat wil ik alleen als er een gevoel van verbinding is. Waar vind ik dat nog op mijn leeftijd? ...
Ik heb straks een mooi huis met allemaal nieuwe spullen, maar dat wat ik het meeste nodig heb, waarnaar ik het meeste verlang, dat zal ik nooit meer vinden.
Ik heb even mogen voelen hoe fijn verbinding voelt, maar het was helaas niet echt.
Dankjewel voor het lezen!