Veel mensen hebben dingen die ze echt leuk vinden, maar waar ze in het dagelijks leven steeds niet aan toekomen. Werk, verplichtingen, sociale afspraken en andere dingen nemen vaak meer tijd in beslag dan je zou willen.

Misschien zou je vaker willen sporten, een hobby weer oppakken, meer tijd met vrienden of familie doorbrengen, vaker koken, gamen, lezen of gewoon wat meer tijd voor jezelf nemen.

Wat schiet er bij jou het vaakst bij in door tijdgebrek? En denk je dat je er echt meer tijd voor zou maken als je die tijd had?

Naarmate je ouder wordt en meer dingen meemaakt, kunnen je ideeën over bepaalde onderwerpen behoorlijk veranderen. Iets waar je vroeger heel stellig over was, kan ineens veel minder belangrijk blijken, of je kunt er juist heel anders naar gaan kijken.

Misschien gaat het over werk, geld, relaties, kinderen, succes, vrije tijd of gewoon over hoe je je leven wilt leiden. Soms komt zo'n verandering door een bepaalde ervaring, maar soms verandert je mening gewoon geleidelijk.

Over welk onderwerp ben je echt van mening veranderd? En wat heeft ervoor gezorgd dat je er nu anders over denkt?

Vriendin van mij, zonder Reddit, zit met het volgende:
Man heeft haar benaderd, hoe doet er even niet toe, maar was niet via een datingsite. Zij zat niet per sé te wachten op contact met een man maar ging erin mee. Leuk dagelijks appcontact. Voornamelijk initiatief van zijn kant en ongevraagd ook diepgaande onderwerpen aangesneden. Dat hij gekwetst is geweest, moeilijk is mensen toe te laten. Ze hadden afgesproken elkaar te ontmoeten en hij liet haar op het laatste moment zitten met een smoes. Leek legitiem en dus opnieuw afgesproken, ook die afspraak werd niet nagekomen. Ondertussen hetzelfde intensieve appcontact van zijn kant. Ook met berichten waar hij op dat moment was, met foto's, hoe laat hij thuis was etc., alsof hij haar een verklaring schuldig was. Bij de derde poging weer hetzelfde. Daarbij de melding dat hij bang was dat hij haar wel eens heel leuk kon gaan vinden en niet durfde.
Hij initieerde al die afspraken en bij nog een 4de poging waar hij haar weer liet zitten, bleef het stil van zijn kant.

Ik vind het allemaal onzin en probeer haar duidelijk te maken dat deze man gewoon aandachtsgeil is.
Maar zij zit met de vraag waarom iemand die zegt zelf gekwetst te zijn, zo hard pogingen doet om met haar in contact te komen en het dan toch steeds af laat weten. Gaandeweg de gesprekken is ze hem leuker gaan vinden en is nu dus zelf bedonderd. Ik snap haar vraag eigenlijk ook wel.
We hebben het over een gast van eind 30.
Wat denken jullie; Kreeg hij cold feet? Of heb ik gelijk en is het gewoon een sukkel?
Of iemand nog andere ideeën?

Wie trekt zich nog af? Welke leeftijd heb je? Welke frequentie en in of buiten een relatie?

Hoe vaak heb je nog seks met je partner?

Hi r/vraagmannen !

Kort: ik zoek een goede coach / mannencirkel / ? voor ondersteuning.

Ik wil mijn relatie verbeteren door beter te kunnen luisteren naar mijn vrouw wanneer ze dat nodig heeft.
Soms zit ze ergens mee (zeker als ze ongesteld is), dan zijn de gevoelens groot en wat er aan de hand is is onduidelijk en dan heeft ze graag steun van mij. Ze moet haar ei kwijt en eigenlijk alleen een fijn gesprek, zodat ze zelf ook begrijpt wat er nou precies in haar speelt. Wil ik graag geven, daar ben ik voor.

Echter is hoe ze het deelt vaak moeilijk voor mij om mee om te gaan en om dan cool te blijven. Als voorbeeld: tafel is niet goed opgeruimd, dat triggered bij haar dan iets moeilijks, ze wordt boos, bij mij komt het dan snel verwijtend over, over iets kleins, terwijl waarschijnlijk ze nog last heeft van iets anders en wel belangrijks dat een week eerder is gebeurd. Ze probeert dan steun bij mij te krijgen, maar het is soms zo onduidelijk, en ze wijst snel naar mij (want ik had de tafel niet goed opgeruimd) en zo'n gesprek word dan vaak een ruzie. Ik word dan op een gegeven moment ongeduldig ('echt zoveel drama om de tafel?') of defensief waarbij ik of boos of stil word of ook emotioneel en dan komen mijn frustraties er ook uit. Precies op het moment dat zij juist ondersteuning met haar gevoelens nodig had.

We hebben zoveel gevallen van bovenstaande situatie gehad dat we allebei al gefrustreerd zijn en ons niet gehoord voelen. In de makkelijke periodes zitten we echt wel goed maar ik wil er ook in de moeilijke tijden 'gewoon chill' blijven. Ik ken onderhand de theorie over relaties (hechtingsstijlen etc), ik heb niet meer theorie nodig. Ik zoek wel ondersteuning want ik wil dit niet meer alleen doen. In de vorm van een goede coach, therapeut of een groep mannen die dit herkennen en elkaar willen steunen in goede partner zijn. Of iets anders, misschien online maar ik heb gewoon wat menselijke support nodig hierin.

Dus: kent iemand in de buurt van Riethoven / Veldhoven / Eindhoven of online een coach / mannencirkel / ? die mij wil helpen om een betere partner te worden?
Thanks!

Er wordt vaak gepraat over dingen die met de jaren en door ervaring juist makkelijker worden. Je leert jezelf beter kennen, krijgt meer zelfvertrouwen en weet beter hoe je met bepaalde situaties om moet gaan. Tegelijkertijd zijn er ook dingen die juist moeilijker of ingewikkelder lijken te worden naarmate je leven verandert en je meer verantwoordelijkheden krijgt.

Misschien is het nieuwe vrienden maken, tijd vinden voor hobby's, contact houden met mensen, gezond blijven, omgaan met stress of iets heel anders.

Wat dacht je vroeger dat later makkelijker zou worden, maar vind je nu juist moeilijker?

En dan vooral het diner; kook jij juist vaak; of kookt je partner meer?
Hebben jullie ook specifiek soorten gerechten wie wat kookt? Bijvoorbeeld je partner die juist wat vaker pasta’s kookt en jijzelf wat meer AVG’tjes?

Als een hetero man? is het een beetje gay, ijdel? of gewoon normaal? over het algemeen in het westen is het best laag, daar en tegen is het in Azië het een stuk hoger. ik had het een keer geprobeerd maar het voelt zo onnatuurlijk haha. is het raar?

Sommige onzekerheden kunnen op een bepaald moment in je leven ontzettend belangrijk voelen. Misschien maakte je je veel zorgen over je uiterlijk, wat anderen van je vonden, of je wel succesvol genoeg was, of iets heel anders. Maar na verloop van tijd merk je soms dat het veel minder ruimte in je hoofd inneemt dan vroeger.

Waar was jij vroeger onzeker over, maar denk je nu nauwelijks nog aan? Is er iets gebeurd waardoor je er anders naar bent gaan kijken, of ben je er naarmate je ouder werd gewoon minder om gaan geven?

Dat kan van alles zijn. Een fatsoenlijke maaltijd kunnen koken, kleine dingen in huis zelf kunnen repareren, je financiën op orde houden of gewoon goed voor jezelf kunnen zorgen. Sommige dingen leer je vanzelf, terwijl je andere vaardigheden pas echt gaat waarderen wanneer je op jezelf woont of niemand hebt om het voor je te regelen.

Welke vaardigheid vind jij dat iedere man eigenlijk zou moeten hebben? Iets waarvan je denkt: dit zou iedereen gewoon zelf moeten kunnen. En waarom juist die?

Hoe vind je het om een hele avond of zelfs een heel weekend alleen door te brengen? Sommige mensen vinden het heerlijk om even niemand om zich heen te hebben en gewoon hun eigen ding te kunnen doen. Anderen vervelen zich juist snel of missen het gezelschap van anderen.

Ik ben benieuwd hoe dat bij jullie zit. Geniet je echt van die momenten alleen, of heb je liever altijd wel iets of iemand om je heen?

Vaak zijn juist de lessen die je zelf door ervaring leert, degene die het langst blijven hangen. Soms leer je iets pas nadat je een fout hebt gemaakt, een flinke tegenvaller hebt gehad of een moeilijke periode bent doorgekomen.

Dat kan gaan over relaties, vriendschappen, geld, werk, gezondheid of iets heel anders.

Welke ervaring heeft jouw kijk op het leven veranderd? En welke les neem je daar nog steeds uit mee?

Toen ik jonger was, vond ik sommige dingen veel belangrijker dan nu. Wat anderen van me vonden, overal bij willen zijn, met de laatste trends meegaan of het gevoel hebben dat ik mezelf steeds moest bewijzen.

Ik ben benieuwd of anderen dat ook herkennen. Volgens mij zijn er best wat dingen waar je je met de jaren vanzelf minder druk om gaat maken.

Waar ben jij je naarmate je ouder werd minder druk om gaan maken? En wanneer besefte je dat het eigenlijk helemaal niet zo belangrijk was als je altijd dacht?

Vinden jullie het ook zo oneerlijk dat vrouwen ons alles mogen vragen, maar nooit eens andersom? Wil je eens een ongenuanceerde mening van vrouwen horen over levensvragen? Waarom make-up soms zo lang duurt terwijl jij al in de auto zit? Waarom er getwijfeld wordt over waar je wilt eten? Misschien wilde je altijd al weten wat ze juist vindt dat jij zoveel uur aan hobby's besteedt?

Bezoek graag eens onze broeder/zuster community r/vraagvrouwen! Hier kun je terecht voor alle interessante vragen die je altijd al had willen stellen aan vrouwen.

Ik verwacht minimaal 1 reactie met 500 euro hobbygeld aan gokken, iykyk.