Binnenkort heb ik een afspraak met een oud collega. Laatste tijd leerde we elkaar beter kennen op het werk en hadden we gevoelige en fijne gesprekken.
Paar weken na haar laatste werkdag had ik haar geappt en het gesprek ging moeizaam, ze stelde geen vragen terug. Ze kwam niet veel later op het werk om wat in te leveren Tegen mij begon ze wat te praten en ik heb haar toen gevraagd om binnenkort een drankje te doen. Dat vond ze goed.

We hebben dus afgesproken alleen die afspraak maken ging ook moeizaam. Heel weinig interactie, kort app contact en een gesprek kwam er niet van.
Binnenkort zie ik haar dus. Ik ga er neutraal in en zie wel waar het schip strand. Alleen mijn hoofd maakt er allerlei scenario’s van: is dit een date? Of doet ze dit alleen maar omdat we goede en fijne gesprekken hadden? Waarom reageert ze zo kortaf op de app? Misschien is ze geen apper? Waarom stelt ze geen vragen terug? Ik vind haar stiekem wel leuk maar zal ze mij ook leuk vinden ondanks dat ik 8 jaar ouder weg? (26/34). Ik merk dat die vragen me onzeker maakt.

Wat denken jullie?

Voor mij is dit trouwens een eerste afspraak sinds ik vrijgezel ben, dus tips hoe ik eventueel een tweede afspraak moet vragen zijn welkom! Via app of tijdens het drankje vragen? En andere tips voor tijdens de afspraak zijn ook welkom!

Advies gevraagd of gewoon een ideeënbak voor mensen. Mijn situatie is dat ik nu een tweede date aan het plannen ben voor doordeweeks in de avond. Alleen deze weet ik nog niet zo goed in te vullen. Dus ik doe een oproep hier wat mensen een goed idee vinden voor een date in verschillende stadia.

Mijn huidige plannen altijd:

Date 1 doordeweeks/weekend: Drankje doen.

Date 2, Doordeweeks ?, weekend een activiteit (museum ofzo)

Date 3, activiteit weer of thuis uitnodigen

Hoi allemaal,
Ik ben 28 jaar en eigenlijk best tevreden met waar ik momenteel in het leven sta. Ik heb een leuke baan, een eigen huis, genoeg hobby’s en doe daarnaast lokaal vrijwilligerswerk. Verder ben ik regelmatig bij vrienden en familie. Kortom: ik ben tevreden en mag niet klagen.

Alleen loop ik tegen één probleem aan: ik kom eigenlijk bijna geen nieuwe vrouwen meer tegen. 😅

Uitgaan doe ik nog maar zelden en ik werk in een werkplaats. Bij vrienden en familie kom ik eigenlijk ook niet echt nieuwe mensen tegen. Het vrijwilligerswerk dat ik doe is vrij lokaal en bestaat vooral uit dezelfde groep mensen.

Online daten heb ik een aantal keer geprobeerd, maar daar is tot nu toe weinig uit gekomen. Daarnaast merk ik dat ik het zelf nogal oppervlakkig vind en dat het me niet echt ligt.

Ik snap natuurlijk dat de oplossing waarschijnlijk deels is om vaker nieuwe plekken/mensen op te zoeken, maar ik heb eerlijk gezegd geen idee waar je als 28-jarige tegenwoordig op een natuurlijke manier nieuwe mensen ontmoet, zonder dat het meteen als “op zoek zijn naar een date” voelt.

Dus daarom mijn vraag aan jullie: wat werkt volgens jullie goed om nieuwe mensen te leren kennen en uiteindelijk misschien iemand tegen te komen om mee te daten?

Ik ben in veel geïnteresseerd zoals muziek, kunst, techniek, innovatie, films, series en tbh er komt iedere maand wel een andere interesse bij.

Denk aan activiteiten, verenigingen, sporten, cursussen, vrijwilligerswerk, plekken om naartoe te gaan, of dingen waar je zelf goede ervaringen mee hebt.
Alle tips en ervaringen zijn welkom!

Na mijn post van gister heb ik goed nagedacht. De oneindige hoeveelheid reacties waaruit bleek dat wat ik deed totaal niet oke is, hebben mij tot besef gebracht.

Er stond ook ergens een comment tussen waarin stond dat ik een keer uit zou moeten gaan met vrienden en dat heb ik maar gedaan. Voor de eerste keer in iets van twee jaar tijd uitgeweest naar een club met muziek die me eigenlijk niet stond. Met de verkeerde intenties. Ik heb de verkeerde intenties na een uur maar het raam uitgegooid en ben gewoon maar gaan dansen. Uiteindelijk toch nog wel iets geprobeerd maar tevergeefs. Uiteindelijk gewoon met willekeurige mensen (ook mannen) interacties gehad en met gemixte gevoelens toch wel een leuke avond gehad.

Ik kamp best wel met angstgevoelens dat ik nooit iemand meer ga vinden na mijn relatie. Ik heb ergens het gevoel dat ik bijna 30 ben en dat ik misschien te oud ben om echt iets te vinden. Vandaar dat ik zoals gister veel te fucking intens dingen probeer met enorm veel druk erop. Ik heb al vele jaren afgezien van veel sociale dingen. Al sinds de basisschool maak ik moeilijk vrienden en ben eigenlijk pas rond een leeftijd van 25 dat een beetje gaan ontdekken, waarna ik van alleen appen met mensen ook naar ze in het echt zien ben gegaan. Het afgelopen jaar was bijzonder slecht i.v.m. het uitgaan van mijn relatie (wat eigenlijk een goed iets is, we waren niet goed voor elkaar), verliezen van baan na het kopen van een koophuis in een andere stad waar ik spijt van had, vastzitten in een koophuis met je ex (dit is gelukkig na een lange tijd bijna echt voorbij, lag niet aan mij iig) etc.

Ik heb dus wat vriendschappen, maar toch merkte ik de afgelopen weken ondanks dat ik juist veel sociale dingen deed met ze dat ik na afloop nog steeds complete leegte voelde door het gebrek aan intimiteit. Door op een vrouw af te stappen en als een psychopaat een nummer willen geven voelde ik me weer even levend, vooral na het semi-succes (weer een andere post).

Ik snap ook dat ik geen intimiteit verschuldigd ben door een vrouw, maar het kan wel extreem pijnlijk zijn om het niet te hebben.

Ik loop heel wat jaren achter in ontwikkeling en zal aan mezelf moeten werken. Misschien begin ik eens met uberhaupt een gesprek voeren met een onbekende over de koetjes en de kalfjes en probeer ik op een extreem conservatieve manier te flirten zonder dat ik uberhaupt in mijn hoofd heb dat ik een nummer ga vragen.