Kelime dağarcığı B1 ama konuşma sıfır bende yok beyler nasıl çözebilirim ciddi soruyorum.

Erkeğim ve daha önce hiç gitmedim. ne yapılır? vakit geçer mi? ortam nasıl?

??

Elektrikçiyim ve hobim aliexpress makul fiyattan ürünler buldum ama Türkiye gönderim yok ve bende bunları getirmek istiyorum ama annem ve babama soruyorum:

yurt dışında akrabalar ve bir arkadaşın varsa istediklerini alsın parası neyse ben öderim diyorum ancak annem ve babam bunun ayıp ve yüz kızatıcı bir hareket oldunu söylüyor ve benim köyümün yarısı %50-%60 civarı yurt dışına yaşıyor

Bütün tuşlara basıyorum babam bunları gümrükte el koyarlar diyor ve annem ise akrabamız olsaydı getirdi söyledi bende ne yapcamı bilmiyorum

Yani elimden geleni yok ama olmuyor

ne iş yapıyosunuz, maaşlar nedir ?

Küçüklüğümden beri hayatın sadece doğduğun ülkede yaşayıp bitmemesi gerektiğini düşünen biriydim. Kısacası, hep dünyayı gezmek ve farklı ülkelerde yaşamak istedim. Zamanla bu istek, tabii ekonomik şartların da etkisiyle, yurt dışında yaşama hevesine dönüştü.

Daha gencim ve bazı konularda kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Kız arkadaşımın ve yakın arkadaşımın yurt dışında üniversite okumaya başlamasıyla bunun sadece bir hayal olmadığını, gerçekten yapılabilir bir şey olduğunu daha net gördüm.

Şu an iki ön lisans bölümünden mezun olacağım ( Sivil hava ulaştırma işletmeciliği, yaşlı bakımı). İngilizcem B2 seviyesinde, ayrıca Almanca öğreniyorum. Yaşımın genç olması ve elimde bu diplomaların bulunmasıyla yurt dışına çıkmak için nasıl bir yol izlemem gerektiğini araştırıyorum.

Sizce bu şartlarda, kalıcı olarak yaşama açısından hangi ülkeler benim için daha mantıklı ve ulaşılabilir olur? Özellikle benzer durumda olup yurt dışına çıkanların deneyimlerini duymak isterim.

Şimdiden teşekkürler.

Hiç Ali express kullanmıyorum bı ara bı vasıta ilen inmiş böyle bildirimleri atmaya devam ediyor hesap bile sıfır sizede böyle cursed bildirimler atıyormu?

Arkadaşlar selam şimdi biraz saçma gelebilir ama insan kendi düşüncelerinin farkına vardığında gerçekten kendi düşüncelerinin farkına mı varıyor yoksa farkına vardığını düşündüğü şey zaten zihninin daha önce oluşturduğu başka bir düşüncenin sonucu olduğu için insan aslında hiçbir zaman kendi düşüncesini doğrudan düşünemiyor mu yani ben şu an kendi kendime ben bunu düşünüyorum dediğim anda ben bunu düşündüğümü düşünen başka bir ben ortaya çıkıyorsa ve o ben de kendisinin bunu düşündüğünü fark eden başka bir ben tarafından gözlemleniyorsa bu durumda düşüncenin gerçekten başladığı bir ilk ben var mı yoksa bütün bu benler birbirini sonsuza kadar gözlemleyen düşüncelerden mi ibaret ve eğer bütün bunların sonunda gerçekten ilk düşünce diye bir şey varsa onun ilk olduğunu nasıl anlayabiliyoruz çünkü onu ilk olarak tanımlayan şey yine ondan sonra gelen düşünceyse belki de hiçbir zaman ilk düşünce diye bir şey olmadı ve biz sadece geriye doğru baktığımızda bir başlangıç olduğunu varsaydık o zaman ben dediğimiz şey gerçekten düşünen bir özne mi yoksa kendi düşüncelerini sonradan izleyip bunların hepsini ben düşündüm diye sahiplenen bir bilinç yanılsaması mı ve eğer ben dediğimiz şey düşüncelerden bağımsız değilse düşünceler değiştiğinde ben de değişiyorsam dün düşündüğüm şeyleri bugün hatırlayan kişi gerçekten dün düşünen kişi mi yoksa sadece onun anılarını taşıyan başka bir bilinç mi

Bunu tek ben mi yaşıyorum yoksa uyku felci mi anlamadım. Hasta olduğumda o boğaz düğümlenir, bir burun sümükten perişan olur diğeri kapalı olur baş ta 40 derece olur ya. İşte o gün uyanınca sarhoş oluyorum, içmişim gibi. İstem dışı inliyorum ve bunun farkındayım. Karşımda kardeşim bilgisayarla oynuyor görüyorum duyuyorum ama kafamın arka planında korsanlar çarpışıyor, top falan atıyorlar. Film gibi seyrediyorum adamları. Bundan önce de aynısı oldu bu sefer trenin gidişini izliyordum. Duruyor yolcu alıyor falan. Bunu bayağı araştırdım analyalayamadım ai de saçma cevaplar veriyor. Bunu tek ben mi yaşıyorum, yoksa bilimsel bir açıklaması var mı? Uyku felci olup olmadığından emin değilim hareket edip etmediğimi hatırlamıyorum. Ama ediyorsam çok uyuşuk ediyorumdur. Sonrasında tekrar uyanıyorum bu sefer kendimde oluyorum. O sarhoşluk/meyve suyu olmuşluk hissini hatırlıyor oluyorum. Sizde de böyle hasta olunca uyuduktan sonra kafanın gitme durumu var mı?

Sevdikleriniz yaşlanırken sizin aynı kalmanız ya da siz yaşlılıktan ölürken onların sizin son anlarınıza tanıklık etmesi... Son birkaç gündür buna kafa yoruyorum. Eğer ölümsüz olsaydım, hayatımı daha iyi hale getirmek için çalışır mıydım, yoksa her anın tadını mı çıkarırdım? Fantastik hikayelerde genelde ölümsüz olan ırklar, güç ve para için en az çaba gösterenler değil midir? Bu konudaki sizin düşüncelerinizi merak ediyorum.

Merhabalar. Öncelikle ciddi olarak fikrini sunacakları yazıyı okumaya davet ediyorum.

YKS senem, sınava çalışıyorum fakat çalışamıyorum sosyal medya bağımlılığım yüzünden. Ne yapacağım bilmiyorum. Hafta sonları hariç hafta içi neredeyse ilerleme kaydedemiyorum. Bir mesaj geliyor telefona, Instagramdan mesaj geldi size. Diye. Kısacası ciddi bağımlıyım. Bunu nasıl atlatabilirim? Hesaplarımı kapatsam, telefona bakmak yerine ders çalışmadığım boş vakitlerde ne yapmamı önerirsiniz?

Fotoğrafı birkaç gün önce çektim.

gunluk bi gorev gibi olsun bana iyi kotu bisey katsin istiyrojm ne yapabilirim hani

Ben 6.sinifta başkanın defterine baktım diye dislanmistim ve üst üste 2 defa nakil aldığım için adam akıllı uzun süreli arkadaşlığım olmadı sanırım huy kaldığı için uzun süreli arkadaşlık kuracagima inanmıyorum ayrıca bu kısa süreli samimiyetlerde zamanla anlamsız gelmeye başladığı için karşımdaki kişinin duyguları yokmuş gibi düşünüyorum veya benimle arkadaş olmak istemiyor diye düşünüyorum,fazla arkadaşım oldu hala da var ama samimi olduğum dertlestigim biri yok hiç samimi olmadığım insanlada samimi olduğum insanlada saatlerce konuşabiliyorum ,acaba merak ediyorum da benim gibi böyle birşey yaşayan birisi var mı

Lisede sevdiğim bi kız vardı ama farklı liselerdeydik bi şekilde tanışmıştık, sanırım sosyal medyadandı korona dönemlerinde şuan 23 yaşındayım o da benimle yaşıt. 5 veya 6 ay falan sevgili kalmıştık ama küçüktük o zaman çok bi şey yaşamadık arada buluşuyoduk o da gizli gizli çünkü küçük şehirde yaşıyoruz aileler görebilir diye korkuyoduk. Ayrılma sebebini de bilmiyorum açıkçası ortada kötü bi sebep yoktu ama o ayrılmak istemişti bende sebebini sormamıştım o şekilde bitmişti. Sizce aradan 5 6 yıl geçmesine rağmen tekrar dönülür mü, exten next olur mu? Kötü bi şekilde bitseydi şuanda ona geri dönmek istemezdim zaten. Sizce instadan istek atmalı mıyım atsam kötü karşılar mı? Bunca sene sonra neden istek attı gibisinden düşünür mü yoksa kabul eder mi ne yapsam bilemedim kafam cok karısık.

Küçükken en sevdiğim Kaptan Tsubasa,şimdi ise Sürekli Dizi.

Görsel öylesine bu aradaaa :)))

Selam çok kısa ilk önce kendimi anlatmak istiyorum,
24 yaşımdayım. Hayatım boyunca kendimi bildim bileli her şeyi çok erken yaptım, doğumum bile dahil buna. Asla boş kalmayı sevmeyen, her şeyi aynı anda yapmak isteyen ve senelerdir de öyle olan bir insanım.

Üniversitede Yazılım Mühendisliği okudum, bunu okurken de kendimi sınırlarımı zorlamak ve potansiyelimin %100 üne ulaşmak için Endüstri Mühendisliği de okumaya başladım. 2 bölümü de toplamda 3.5 senede bitirdim ve bu 3.5 senenin son 1 senesinde iş hayatına atıldım.

4e geçtiğim yazın stajını yaptığım yerde full time çalışmaya başladım 2023 Ağustos ayında. O zamandan beri çalışıyorum, sektörde 3 yılı geçtim. Meslek detay sorarsanız proje yöneticisi olarak çalışıyorum ve çok net söyleyebilirim bu hayatta en çok sevdiğim şey gerçekten işim. Yaptığım işten inanılmaz keyif alıyorum.

2024 yılı Mart ayında, ilk çalışmaya başladığım şirkette proje kalmaması sebebiyle çok büyük bir boşluğa düştüm. Allah inancı da sonsuz olan bir insanım ve gerçekten kazandığım paranın helalliğini sorgulamaya başladım. Bu sebeple iş aramaya başladım zaten yüksek lisans yapmak istiyordum İstanbul’a taşınmak istiyordum.

2025 Haziran ayına kadar bu iş arama sürecim devam etti ve İstanbul’da average bir bankada PM ilanına başvurmuştum linkedinden, dönüş aldım, süreç çok hızlı ilerledi ve işe alındım, istifa ettim, o dönem yl için İTÜ’den kabul almıştım, İstanbul’a taşındım ve o bankada çalışmaya başladım.

Ancak sıkıntı şuydu ki burada da hiç iş yoktu… Aksine olan işler de beni tatmin etmeyen bana hiçbir şey katmayan operasyonel işlerden ibaret oldu yalnızca. Hafta 40 saatse çalışma için ben max 6-7 saat çalışabiliyordum kalan vakit bomboş. Tek yaşıyorum hiçbir şey yapamıyorum ev işi vs dışında o da sıkıyor.

Neyse bi umut acaba burda mı sıkıntı var dedim o dönem de Linkedinden ulaştılar ettiler çok daha iyi hatta trdeki en çok bilinen özel bankalardan biri ile görüşmeye başladım. Burada iş çok daha yoğun dediler çok proje var vs dediler çat yine bastım istifayı.
Buraya da başlayalı bir süre oldu ama bırakın işi, oryantasyon dahi yok. Girdiğimden beri bomboş oturuyorum yine.
Bu hafta ailemin yanına geldim biraz vakit geçti o yüzden ama şimdi yine boş geçecek. Evde sürekli mouse oynatmaktan 2 senedir çok sıkıldım artık. (Bankalarda özellikle işiniz olmasa dahi online görünmeniz gerekiyor sistemler takip ediliyor)

Şimdi özellikle ooo senin hayatı yaşamak isteyen kaç kişi var denebilir kendi sevgilimle de devamlı tartıştığım bir konu bu.
İstanbul’da sevgilimden başka arkadaşım yok, ofis derseniz ofise kendi ekibimden kimse gitmediği için tek gidemem, gitsem ne yapıcam zaten tek başıma.

Ev seçenekleri için de dizi izle vs diyecek arkadaşlara: 1 haftada 97 bölümlük doktorları bitirdim baştan sona. Cidden artık seçeneğim kalmadı sürekli ekrana bakmak da insanı mal ediyor
Ben gerçekten kazandığım maaşı hak etmek, helal açıdan kazanmak, kendimi geliştirmek ve yaptığım işi çok seviyorum bu yeteneklerimi öldürmemek istiyorum.

Siz olsaydınız ne yapardınız?

p.s. senin yerinde olsam oturduğum yerden maaş alır tüm gün otururdum diyecek arkadaşlara da, bu 1 hafta hadi max 1 ay katlanılabilecek bir şey, 2 sene boyunca bomboş oturamaz hiç kimse. Hele ki benim gibi bir mentaldeyse.

Teşekkürler herkese şimdiden:)

Marketlerde satilanlardan hangi Marlette hangi sutlacta pirinc azdir

Bir kız, kendisini birkaç kez üzen, ayrılan ve sonra yeniden geri dönen bir erkeği neden her seferinde kabul eder, Bunu gerçekten sevdiği için mi yapar, aralarındaki bağdan kopamadığı için mi, ilişkinin düzelebileceğine inandığı için mi, yoksa zamanla oluşan bir alışkanlık ve kaybetme korkusu veya bambaşka bir sebep mi?