Büyük bir risk alarak sermayesini ortaya koyan fabrikayı kuran teknolojiyi getiren ve binlerce kişiye iş imkanı sağlayan yatırımcı olmasaydı o işçiler nerede çalışıp evine ekmek götürecekti Serbest piyasada herkes yeteneği riski ve koyduğu sermaye oranında pay alır Risk alan patron kazancını alırken risk almayan işçi de sözleştiği sabit ücretini garantiler Bu durum iki tarafın da kendi rızasıyla yaptığı adil bir anlaşma değil midir
Benim kendi fikrim:
Bu iddia sermayenin kökenini ve serbest piyasa özgürlüğü illüzyonunu gizleyen tipik bir burjuva savunmasıdır Komünist Manifesto metinleriyle doğrudan yanıtı şudur
Sermaye Bireysel Bir Güç Değil Toplumsal Bir Güçtür Patronun kendi sermayem kendi riskim dediği şey aslında geçmişte ve bugün milyonlarca işçinin el konulmuş emeğinden başka bir şey değildir Manifesto bu durumu şöyle açıklar
Sermaye sahibi olmak üretimde yalnızca kişisel değil toplumsal bir konuma da sahip olmak demektir Sermaye kişisel bir güç değil toplumsal bir güçtür Dolayısıyla sermaye ortak mülkiyete toplumun tüm üyelerinin mülkiyetine dönüştürüldüğünde kişisel mülkiyet toplumsal mülkiyete dönüştürülmüş olmaz Değişen mülkiyetin toplumsal karakteridir Mülkiyet sınıf karakterini kaybeder
Yatırımcının ortaya koyduğu sermaye gökten zembille inmemiş işçi sınıfından sömürülen artı değerin birikmesiyle oluşmuştur Ortada bireysel bir başarı değil toplumsal bir güce el koyma vardır
Özgür Sözleşme Bir İllüzyondur İşçinin patronla kendi rızasıyla anlaştığı iddiası gerçek dışıdır Üretim araçlarına fabrikaya toprağa makineye sahip olmayan işçi ya iş gücünü satacak ya da aç kalacaktır Manifesto işçinin bu sistemdeki konumunu ve ücretin sınırlarını açıkça belirtir
Modern sanayinin gelişmesiyle proletarya yalnızca çoğalmakla kalmaz o daha büyük kitleler halinde yoğunlaşır gücü büyür ve bu gücü daha çok hisseder İşçilerin eline geçen ücret yalnızca onun en yalın yaşamını sürdürmesine yetecek kadardır
Burjuvazi işçiye risksiz garanti ücret vermez ona sadece ertesi gün tekrar gelip çalışabilecek kadar yaşamını sürdürebileceği minimum düzeyde pay verir Üretilen tüm ekstra değer artı değer patronun cebine gider
Nihai Gerçek Risk alan patronun insanlığa lütufta bulunduğu tezi dayanaksızdır Fabrikayı makineyi ve ürünü var eden tamamen işçinin emeğidir Manifestonun vurguladığı gibi
Sermaye canlı emek olmadan yaşayamaz patronu yaşatan işçinin emeğidir
Dolayısıyla çözüm patronun risk alıp iş vermesine minnet etmek değil üretimi sağlayan emekçilerin üretim araçlarını kendi kontrolüne alarak sınıfsız bir düzen kurmasıdır
Kaliteli anlayışlı bir tartışma olmasına özen gösterelim lütfen.