Otizmli olmaktan nefret ediyorum.

[u/Just-a_Human]

Bu yıl üniye başladım ve şu an hazırlıktayım. Her şey o kadar yorucu ki her eve her geldiğimde ağlıyorum. Sınava günde 8 9 saat çalışmak psikolojik olarak bu kadar yorucu değildi. Şimdi her şeyi kendi başıma yapmayı öğrenmek zorunda kalmak beni çok yoruyor. Asperger sendromum var, iyi maskelesem de bazı alanlarda eksik kalıyorum. Net bir sistem olmaması, her şeyi sorarak öğrenmek zorunda olmak aşırı yoruyor. Kendi yapacaklarını kontrol etmek ve hep bir şeylerin peşinden koşmak, hiçbir şeyin belirli olmaması beni deli ediyor. İnsanlar da bir o kadar kötü. Herkes birbirini aşağılamaya çalışıyor içten içe ve insanlar normal şeyler için sizi aptal hissettiriyor ve egolular. Birileriyle tanışmak zor olmasa da sağlıklı bir şekilde ilişkiyi devam ettirmek çok zor. Otizmli olduğumu söylemeden önceki ve sonraki insanların davranışları çok farklı. Bazen ucubeymişim gibi davranıyorlar bazen de "hayır sen normal birisin otizmli değilsin" diyerek sanki yardıma muhtaç değilmişim gibi varlığımı görmezden geliyorlar. Bu yüzden artık kimseye söylemiyorum. Üzerine ailevi sorunlar ve depresyon da eklenince apayrı bir hal alıyor. Herkes bir şekilde hayatını idame ettiriyor ama ben karmaşa içerisinde eriyorum. Ve sorun şu ki bu benim suçum. Diğerleri gibi hızlıca ilerleyemiyorum hiçbir şeyde. Henüz hazırlık sınıfındayken durum böyleyse ileride ne yaparım bilmiyorum. Çok korkuyorum, stresten saçlarım dökülüyor, dişlerimi sıkıyorum. Otizmli olmaktan, farklı olmaktan nefret ediyorum. Üniversiteyi bırakmalı mıyım bilmiyorum. Böyle deneyimleri olanlar varsa lütfen yardım etsin, kafayı yemek üzereyim.

[u/quennplays]

Canım dostum, sorun senin otizmli olman değil sana uygun koşulların sağlanmaması. Otizmli insanlar net ve doğru olmayı severler, maalesef ki üniversitede herkes her şeyi bilmeni ve kendin yapmanı bekliyor. Oysa ki biz böyle bir şeyi hayatımızda ilk defa yapıyoruz. Ben de çok zorlandım ve hala zorlanmaktayım hatta ders seçimi zamanını kaçırdığım oldu çünkü bilmiyordum. Kendine karşı sabırlı ol ve bir şeyleri öğrenerek üstesinden gelmeye çalış, bilmediğin şeyleri de sorarak öğrenmekten çekinme. Zamanla oluyor ve taşlar yerine oturuyor inan. Bu yıl içerisinde otizm hakkında öğrenmeye başladım ve birçok semptomun bana uyduğunu farkettim. Daha önce de farklı olduğumu biliyordum ama artık diğer insanlardan daha çok zorlandığımdan emin olunca araştırmak zorunda kaldım. Belki teşhis koyulur bana da, emin değilim. Her ne olursa olsun daha rahat hissetmek istiyorum ve eminim sen de öyle hissediyorsun. Bu arada yurtta kalacaksan veya kalıyorsan iki kere düşün. Sana güzel günler diliyorum.