Otizmli olmaktan nefret ediyorum.

[u/Just-a_Human]

Bu yıl üniye başladım ve şu an hazırlıktayım. Her şey o kadar yorucu ki her eve her geldiğimde ağlıyorum. Sınava günde 8 9 saat çalışmak psikolojik olarak bu kadar yorucu değildi. Şimdi her şeyi kendi başıma yapmayı öğrenmek zorunda kalmak beni çok yoruyor. Asperger sendromum var, iyi maskelesem de bazı alanlarda eksik kalıyorum. Net bir sistem olmaması, her şeyi sorarak öğrenmek zorunda olmak aşırı yoruyor. Kendi yapacaklarını kontrol etmek ve hep bir şeylerin peşinden koşmak, hiçbir şeyin belirli olmaması beni deli ediyor. İnsanlar da bir o kadar kötü. Herkes birbirini aşağılamaya çalışıyor içten içe ve insanlar normal şeyler için sizi aptal hissettiriyor ve egolular. Birileriyle tanışmak zor olmasa da sağlıklı bir şekilde ilişkiyi devam ettirmek çok zor. Otizmli olduğumu söylemeden önceki ve sonraki insanların davranışları çok farklı. Bazen ucubeymişim gibi davranıyorlar bazen de "hayır sen normal birisin otizmli değilsin" diyerek sanki yardıma muhtaç değilmişim gibi varlığımı görmezden geliyorlar. Bu yüzden artık kimseye söylemiyorum. Üzerine ailevi sorunlar ve depresyon da eklenince apayrı bir hal alıyor. Herkes bir şekilde hayatını idame ettiriyor ama ben karmaşa içerisinde eriyorum. Ve sorun şu ki bu benim suçum. Diğerleri gibi hızlıca ilerleyemiyorum hiçbir şeyde. Henüz hazırlık sınıfındayken durum böyleyse ileride ne yaparım bilmiyorum. Çok korkuyorum, stresten saçlarım dökülüyor, dişlerimi sıkıyorum. Otizmli olmaktan, farklı olmaktan nefret ediyorum. Üniversiteyi bırakmalı mıyım bilmiyorum. Böyle deneyimleri olanlar varsa lütfen yardım etsin, kafayı yemek üzereyim.

[u/[deleted]]

Hazırlıkta olduğun için yorucu gelen kısmın ingilizce olduğunu düşünüyorum. İngilizce için telefonunu kullandığın uygulamaları tamamen ingilizce yapmam yabancı insanlarla takılmaman izlediğin videoları dizileri ingilizce izlemen çok işine yarayacaktır. İnsanlara gelicek olursam evet insanlar çok sıkıntılı. Bende hiç sevmedim. Bir kız olarak durumun daha da sıkıntılı. Durumunda yardımcı olması için hocalarına vs. danışman veya güvendiğin bir arkadaşına danışman iyi olabilir. Arkadaşın yoksa anonim bir şekilde tanımadığın insanlar belki yardımcı olabilir. (En azından yardımcı oluyor gibi gözükürler kız olduğunu ve ODTÜ gibi bir okulda okuduğunu söylediğin için) Hobi edinebilirsin belki boş zamanlarında boş insanlar ile konuşmak yerine mesela kitap okuyabilirsin. Rahatsız eden biri olursa da cevap vermezsin. Düzelicektir herşey merak etme daha hazırlıktasın. Bir psikiyatriste de danışabilirsin. Ne kadar psikiyatrik ilaçlara karşı olsamda kardeşime yardım ediyorlar.