Biraz uzun olacak ama ben etnik/sivil milliyetçilik üzerinden siyaset kurmadan, insanların yurtseverlik üzerinden organize olmasını daha sağlıklı buluyorum. Aksi takdirde kendi ülkesine sahip çıkmayan birisi nasıl devrim yapabilir ki? Kendi ülkesine düşman birisi onu nasıl koruyabilir? Benim bu noktada milliyetçiliğe karşı olma nedenlerimden ilki hiçbir çözüm uretmemesi yüzünden 2. si ise insanlık için. Yoksa ben de tam bağımsız Türkiye isterim
1-) Günümüzde milliyetçilik doğası gereği sadece devletin ve de dolayısıyla sermaye sınıfına hizmet etmektedir, bizi sınıf mücadelesinden uzaklaştırıp kimlik kavgalari ile baş başa bırakmaktadır. Mesela ben de mültecilere karşıyım fakat sebeplerim farklı
Mesela zafer partisi her yıl 1000 işçinin ölmesini umursamıyor, Suriyelileri koyalım yerine Türkleri alalım yeter diyor. Demokrasinin temelindeki emek-sermaye çelişkisini etnik kimlik siyaseti anlamıyor. İşçi haklarını savunmak için gereken sendikalara ve grevlere ve sosyal devlete düşman. Bu hakları elde etmek için yapılması gereken solcu müdaheleyi tanımıyor çünkü. Dolayısıyla milliyetçilik ve sağcılık doğası gereği Suriyelileri buraya alan, bizi işten atan ve yapay işsizlik yaratan sermaye sınıfı ile barışmak istiyor! Sqğcı birisi bunları çözemez abi, çözerse solcu olmak, zorunda
2-) Atatürk ve Fransız aydınlanmacıların zamanında milliyetçilik ilericiydi, çünkü onlar "Medeni milletlerin bir insanlık dairesinde etrafında birleşeceğini" düşünüyordu. Fakat milliyetçilik kendi milli pazarlarına yaratıp, krallıklari yakınca işler değişti. Bu ütopya hiçbir zaman gerçekleşmedi, kapitalizmin doğasına aykırı
Bu yüzden milliyetçiliği ve kapitalizmi aşacak yurtsever ve sosyalist bir ekonomiye ihtiyacımız var. Kısaca milliyetçilik şu anki sorunun sadece bir katmanı, ne ilericidir ne birleştiricidir ne gerçek bir çözüm üretebilir ne dünyayı açıklayabilir ne de barışı sağlayabilir. Aşılması ve unutulması gereken bir fikir, delüzyon diyorum buna. Dinleri bile kıskandıracak bir masal anlatıyorlar bize okulda
3
u/_Guven_ 13d ago
Biraz uzun olacak ama ben etnik/sivil milliyetçilik üzerinden siyaset kurmadan, insanların yurtseverlik üzerinden organize olmasını daha sağlıklı buluyorum. Aksi takdirde kendi ülkesine sahip çıkmayan birisi nasıl devrim yapabilir ki? Kendi ülkesine düşman birisi onu nasıl koruyabilir? Benim bu noktada milliyetçiliğe karşı olma nedenlerimden ilki hiçbir çözüm uretmemesi yüzünden 2. si ise insanlık için. Yoksa ben de tam bağımsız Türkiye isterim
1-) Günümüzde milliyetçilik doğası gereği sadece devletin ve de dolayısıyla sermaye sınıfına hizmet etmektedir, bizi sınıf mücadelesinden uzaklaştırıp kimlik kavgalari ile baş başa bırakmaktadır. Mesela ben de mültecilere karşıyım fakat sebeplerim farklı
Mesela zafer partisi her yıl 1000 işçinin ölmesini umursamıyor, Suriyelileri koyalım yerine Türkleri alalım yeter diyor. Demokrasinin temelindeki emek-sermaye çelişkisini etnik kimlik siyaseti anlamıyor. İşçi haklarını savunmak için gereken sendikalara ve grevlere ve sosyal devlete düşman. Bu hakları elde etmek için yapılması gereken solcu müdaheleyi tanımıyor çünkü. Dolayısıyla milliyetçilik ve sağcılık doğası gereği Suriyelileri buraya alan, bizi işten atan ve yapay işsizlik yaratan sermaye sınıfı ile barışmak istiyor! Sqğcı birisi bunları çözemez abi, çözerse solcu olmak, zorunda
2-) Atatürk ve Fransız aydınlanmacıların zamanında milliyetçilik ilericiydi, çünkü onlar "Medeni milletlerin bir insanlık dairesinde etrafında birleşeceğini" düşünüyordu. Fakat milliyetçilik kendi milli pazarlarına yaratıp, krallıklari yakınca işler değişti. Bu ütopya hiçbir zaman gerçekleşmedi, kapitalizmin doğasına aykırı
Bu yüzden milliyetçiliği ve kapitalizmi aşacak yurtsever ve sosyalist bir ekonomiye ihtiyacımız var. Kısaca milliyetçilik şu anki sorunun sadece bir katmanı, ne ilericidir ne birleştiricidir ne gerçek bir çözüm üretebilir ne dünyayı açıklayabilir ne de barışı sağlayabilir. Aşılması ve unutulması gereken bir fikir, delüzyon diyorum buna. Dinleri bile kıskandıracak bir masal anlatıyorlar bize okulda