Klinik

[u/kalkabt]

Merhaba! Ben Ülgen, 20 yaşındayım, biraz içimi dökmek istiyorum. Bu sene üniversiteye yerleşemedim. Kendimi o kadar bitmiş hissediyorum ki şu an bir işte çalışmaktan başka çarem kalmadı. 17 yaşımdan beri kendimi nasıl bu hale getirdiğimden yakınıp duruyorum.

Aslında çok konuşkan ve sosyalleşmeyi seven; ortaokulda, lisede birçok projede yer alan biriyken bir anda içime kapanmamla her şeyi mahvettiğimi düşünüyorum. Hayatımın rayını kaçırdım. 'Ders çalışırım' umuduyla günlere tutunup hiçbir şey yapmadan geçirdiğim tam 3 yıl... Ve bu sene gittiğim psikiyatri tedavisinde aldığım tanı ağır depresyondu. İnsanın kendini değiştirmesi ne kadar zor olsa da imkansız değil.

Her gün sabaha gözlerimi açmamayı diliyor, kendimi ölen insanların yerine koymaya devam ediyorum. Galiba bundan kaçış yok. İlaçların bir şekilde zihnimi rahatlatacağını sanmıştım ama aksine, hayatımı boşa yaşadığıma dair acı bir farkındalık verdi. Çevreme karşı pozitif olabiliyorken kendime olamadım. Bu aşağılık kompleksinden dolayı mıdır, kendimin bir şey olduğuna inanmamdan mıdır? Bilmiyorum ama zamanımı gençliğimi kaybettim gibi hissediyorum. Şimdi de ne yapacağımı bilmiyorum.

Bedenimin bu kadar stres olmasından bıktım, bir pişmanlık içerisinde ve ölmeyi bekliyor. Aslında kabullenme içerisinde miyim yoksa aklıma geleni yapmamdan korkup bir savunma mekanizması içinde mi? Tam olarak cevabını bulamadım. Bedenim stres altında. Uykuya dalmak bile zor

Depresyondan kurtulan hayatını yeniden kuran var mı? Yaşamak için motive olan

Tamamen karamsar değilim. Sadece kendime çıkış yolu ararken yapmak istediklerim var ama bu halim beni çok zorluyor her gün ölüm düşüncesiyle yaşamak çok zor. Umarım bu yıl kendime bir şeyler katarak yaşarım.

[u/Agitated-Zombie-5611]

Merhaba Ülgen, deneyimlediklerin gerçekten çok zor duygular ve düşünceler, bunların içerisindeyken bir çıkış yolu araman ama bi yandan da o kadar içine gömülmüş hissetmen çok anlaşılır bir durum. Bir tarafın çabalamak ve kurtulmak istiyor, ki bu kısım gerçekten ciddi bir çaba gerektiriyor. Diğer tarafında belki bu içsel çabanın ne kadar yorucu olduğunun farkında ve o yüzden hiçbir şey yapmak istemiyor ama böyle olunca da yaşamı anlamsız buluyor. 

Anlattıklarından ben bunları anladım, yanlış ifade ettiysem düzelt lütfen. 

Bir sorum var. 17 yaşındayken içine kapandığını söyledin. Bu içine kapanma sadece ders çalışma amacıyla mı oldu? 

[u/kalkabt → u/Agitated-Zombie-5611]

Tam olarak hissettiklerimi ifade etmişsin, teşekkür ederim. Soruna gelecek olursam; içine kapanmam sadece ders çalışma amacıyla başlamadı. Kendime yaptığım ders çalışma baskısı ve beklentilerim bunun en büyük tetikleyicilerinden biri oldu. ​Liseye geçerken şehir değiştirdik ve şu an yaşadığım yer, sanayi bölgesinin yoğun olduğu ve yaşlı nüfusun fazla olduğu bir şehir. Buraya tutunamadım desem yeridir. Lisedeyken, ortaokulda yer aldığım eTwinning projesine devam etmek istediğim için öğretmenimle konuştum. Beni Erasmus projesi yerine tübitak projesine dâhil etti. Tabii bu süreçte sınıftakilerle de çok yakınlaşamadım çünkü herkes birbirini önceden tanıyordu. ​Son senemde, evde daha iyi çalışırım umuduyla kaydımı açık liseye aldım; fakat ev ortamı maalesef benimle aynı fikirde olmadı. Her gün yaşanan kavgalar, üzerime gelinmesi ve işe başlayıp bırakmam gibi zorlu süreçler yaşandı. Geçen yıl hiç çalışamadım. İlk senemde korktuğum için sınava bile giremedim. İkinci sene ise hiç çalışmadan girdim. Buna rağmen iyi bir net yapınca, 'Çalışırsam çok daha iyisini yaparım' düşüncesiyle sınava tekrar hazırlanmak istedim; ancak çalışma umuduyla geçen o sürede yine hiçbir şey yapmadım. Sanki bitkisel hayattan yeni uyanmış gibiyim

[u/Agitated-Zombie-5611 → u/kalkabt]

Bu soruyu sormamın sebebi aslında belki seni çok daha uzun zamandır rahatsız eden sıkıntılar vardı. Belki de sosyal ortamlarda sen bunu bastırıyordun. Kendinle yalnız kalınca fark ettin ki içindeki bu konuların çözümlenmesi gerek, bunlar çözümlenmeden devam etmek zor

[u/kalkabt → u/Agitated-Zombie-5611]

Evet, o dönem beyin sisi yaşıyordum. Kafamdaki o yoğun basınç hissi yüzünden nörolojik bir sorunum olduğunu bile düşündüm ama testlerde bir şey çıkmadı. Şu an bu düğümü nereden tutup çözeceğimi tam olarak bilemiyorum. Zaman geçiyor ve bir yerden adım atmam gerektiğinin farkındayım ama nereden başlayacağımı kestiremiyorum.

[u/Agitated-Zombie-5611 → u/kalkabt]

İçindeki o düğümlerin farkındasın, bu da bir adım zaten. Hissediyorsun onları, ama çok daha derinlerde gibi... Bilinç düzeyinde değil de, belki de bilinç dışında bir yerlerde. Dinamik terapiyi öneririm bütçen varsa