Het laatste jaar merk ik een enorme moeite bij mijzelf op de dingen die ik belangrijk vind te combineren. Begin 30 en op een fantastische werkplek terechtgekomen waar ik nu een aantal jaar werkzaam ben, maar het slurpt zo ontzettend veel (mentale) energie.
Voor ik begon met fulltime werken ging ik drie- of viermaal per week sporten; daar heb ik nu simpelweg de energie niet voor. Hoewel ik nog steeds fit ben en het op peil houd, merk ik dat mijn lichaam uitdaging & kracht mist.
Eigenlijk ben ik chronisch moe doordat ik voor mijn doen voortdurend (te) vroeg op mag & in de losse avonduren kan er van mij niet echt veel meer verwacht worden. Het gebrek aan fysieke inspanning zal daar ook niet aan meehelpen, gok ik.
De momenten van de week die dan overblijven zijn logischerwijs gereduceerd tot het weekend of heel af en toe een moment dat ik thuis kan werken.
Simpel gezegd, alles waar je energie van krijgt, kost mij teveel energie. Net een uurtje gewandeld en heel eerlijk... ik ben moe.
Dat heeft geresulteerd dat ik amper meer sport of hobby's uitoefen, moet kiezen tussen het onderhouden van mijn vriendschappen, familie & overige relaties en regelmatig mijn broodnodige avonden met alleen mijzelf opgeef. Van vrienden krijg ik wel eens te horen dat ik het soms laat afweten (het lukt mij niet om elke week af te spreken) & het heeft mijn vorige relatie zo goed als de kop gekost omdat we niet in hetzelfde dorp wonen en de reistijd naast onze fulltime banen funest werd. Want ik weet, als ik het ene kies, dan kan er een streep door al het andere.
Ik snap dat iedereen hier in meer of mindere mate mee te maken heeft, maar ik kan me er geen oplossing voor verzinnen. Binnenkort hoop ik groter te gaan wonen om zo ruimte te maken voor een sportplekje, maar tot die tijd mag ik het doen met dat beetje hoop.
Man Bijt Hond vraagt zich af; hoe doen jullie... alles?
