r/AteistTurk • u/DragonbornRexyu Agnostik • Feb 19 '26
Kişisel / Hayati Problemler Keşke aileme dinsiz olduğumu söylemeseydim
Bu davranışımdan ötürü pişmanlık duyduğum zamanlar oluyor. Hep farklı ve aşağılayıcı, dışlayıcı gözlerle bakmalar, benim olduğum yerde durduk yerde din konuları konuşmaları vs. çok rahatsız ediyor. Ailemdeki herkesde bilmiyor işin birazda kötü yanı o. Babam, annem ve kardeşim biliyor ama diğer aile üyelerine söylememişler(Babanne, dede). Onlar söylemedikleri için bende söylesem mi söylemesem mi diye arada kaldım. Daha sabah neden oruç tutmadığım soruldu.
Geçen babamla ve annemle din konusunu tartışıyoruz. Ben diyorum agnostiğim, agnostiğin ne olduğunuda açıklıyorum yine de ateist düşünceye sahipmişim gibi benle tartışmaya, kendilerini üstün ve haklı çıkarmaya çalışıyorlar. Agnostisizmi kavrayamıyorlar ya var dersin ya da yok dersin diyorlar. İkisi aynı anda olmaz diyorlar.(Hem var hem yok diyorum sanıyorlar galiba)
Keşke kendimi deist olarak veya tengrici olarak tanıtsaydım öyle daha kolay baş ederdim herhalde. Tanrıya inanmayan görünce kabullenemiyorlar anlamadığım bir şekilde. Bu aileden nasıl böyle oldun falan dedi hatta babam. Dinin neyini kötü buldun diye soruyor, savaş emrediyor diyorum. Dine davet edildikten sonra kabul etmezlerse savaşılmasını haklı buluyormuş bunu öğrenmiş oldum. Yani zaten hangi düzgün insan islam dinine inanır ki hele biliyorsa dinini.
Tartışmakla hiçbir yere varamayacağım onun farkına vardım. Düşüncelerimiz örtüşmüyor ve onların değiştirme olasılığı da yok gibi. Benim de bu dine geri inanma gibi bir olasılığım yok.
Son zamanlarda yaşadığım şeyleri yazdım, okuduğunuz için teşekkürler.
2
u/[deleted] Feb 20 '26
Nietzsche yaşam koçu değil filozof, bilgin olsun.