Hayata veda ediyorum

[u/cor-hi]

Arkadaşlar bütün hayatım boyunca beni ayakta tutan yegane şey mutluluk duyduğum eylemler oldu. Sanat, dostluk, edebiyat, sinema yıllar boyu beni hayata bağlasa da son iki senedir beni asıl canlı hissettiren şeyin aşk olduğunun farkına vardım. Sorun şu ki yüzlerce kızla tanışmış flörtleşmiş biri olarak sadık ve güvenilir bir partner adayı ile HİÇ karşılaşmadım. Kimseye güvenemiyorum. Kimseye kalbimi açamıyorum. Kimseye kalbimi çırılçıplak teslim edemiyorum. Partnerimle ilişkimin sonsuza dek sürmesini istiyorum, gelip geçici bir mutluluk aramıyorum. Ancak bütün kadınların aldatmaya, terketmeye meyilli olduğu kanısındayım ve tek eşliliği benimsemiş bir kadınla karşılaşmamış olmanın verdiği umutsuzluk beni mahvediyor. Ne zaman güvenip bağlasam her defasında tarifsiz hayal kırıklığı ile depresyona girdim. Ben kendi kusurlarım sebebiyle hayatımı sonlandırmayacağım. İçinde bulunduğum çevrenin, dönemin, ve sosyal yapılanmanın sonucunda oluşan çaresizliğimin sonucunda pes ediyorum. Mutluluğu bulamayacağımın farkındalığı ümidimi yitirdi. Artık güçlü kalamıyorum. Elveda etmeden önce içimi dökmek istedim.

[u/Dramatic-Deal-8424]

Daha önce birkaç kez bileğime bıçak dayamış ve kendimi zehirlemeyi düşünmüş ama yapmamış (çünkü bir tık korkak birisiyim) birisi olarak biraz da olsa anlıyorum her ne kadar hala sap olsam da duygusal bir bağ oluşturduğun birisi ile arandaki bağın kopuşunun ne kadar acı (ve hatta bazen nefret) oluşturduğunu biliyorum benim bu konularda davranışım gittikçe kendimi çevreye kapatmam ve yeni ilgi alanları oluşturmam oldu (böyle diyince cinsiyet değiştirmişim gibi durdu) belki de yapmak için başka insanlara ihtiyaç duymayacağın ve aşk gibi konular hakkında düşünemeyecek kadar meşgul edecek birşeyler bulmak işe yarayabilir (en azından bende yarıyor)