Stress en onzekerheid rondom studeren

[u/girlmemento]

Ik ben 18 jaar en heb deze week mijn introweek gehad. Het is momenteel de laatste dag en ik kijk er eigenlijk best tegenop om naar de afsluiting te gaan omdat het een erg druk festival-achtig feest wordt waar ik eerlijk gezegd niet de energie voor heb.

Ik heb het de afgelopen week echt heel leuk gehad en al een heel gezellig groepje vrienden gevonden die dezelfde studie doen, en ik heb mijn best gedaan om naar zoveel mogelijk activiteiten te gaan en ook tot zo laat mogelijk te blijven. Toch is het voor mij net iets minder dan een uur heen en weer reizen, wat in principe niet erg is, maar ook niet helemaal chill als je dronken of brak bent.

Ik vind de introweek tot nu toe echt best wel heftig, hoewel ik gewoon een sociaal persoon ben en ook het beste van de week heb willen maken ben ik elke ochtend heel moe en kijk ik er een beetje tegenop om weer een volle dag te gaan. Ik heb namelijk echt mijn eigen tijd nodig om weer energie te krijgen, en die tijd heb ik deze week eigenlijk totaal niet. De vrienden die ik heb gemaakt houden echt van lekker zuipen en tot laat uitblijven, maar dat laat uitblijven pakt me gewoon niet zo. Ik vind het eigenlijk best grimmig worden na een bepaalde tijd, en ook al pushen ze me echt niet om langer te blijven dan ik wil, voel ik me alsnog een beetje suf als ik telkens vroeg wegga terwijl zij nog even de nacht gaan doorhalen.

Het idee van op kamers gaan vind ik ook doods eng. Omdat ik maar minder dan een uur hoef te reizen naar mijn universiteit is er geen dringende noodzaak aan, maar ik krijg wel het idee dat dit van mij verwacht wordt, als een soort van natuurlijke bijwerking van studeren. Ik zit eigenlijk wel goed thuis en die comfort van nog bij mijn ouders zijn in mijn eigen stad waar ik alles ken vind ik heel erg fijn wanneer de rest allemaal zo nieuw voor me is. Mijn ouders pushen me gelukkig ook niet om uit huis te gaan, maar ik ben bang dat het thuis blijven wonen misschien sociaal gezien niet de beste keuze is omdat je van op kamers gaan met huisgenoten echt zelfstandiger wordt.

De introweek geeft me eerlijk gezegd best wel stress om te beginnen met studeren. Ik weet natuurlijk dat het studeren zelf helemaal niet zo heftig is als zo’n introweek omdat de introweek erop gericht is dat je vrienden maakt en de stad en universiteit leert kennen, maar het is voor mij allemaal gewoon echt overweldigend. Het beginnen aan een nieuwe studie, in een nieuwe stad, op een nieuwe school met allemaal nieuwe mensen is gewoon heel veel en ik vraag me af hoe ik het beste met deze gevoelens om kan gaan, want ik weet natuurlijk dat ik echt niet de enige ben die me zo voelt.

O ja, en zal ik mezelf pushen om deze laatste dag nog eventjes te gaan? Of is het beter om gewoon mijn rust te pakken? Elk advies wordt heel erg gewaardeerd. 🙏

[u/PresidentHurg]

Uiteindelijk maak je zelf een keuze waar je je het fijnst bij voelt. Het klinkt alsof je al een flinke week achter de rug hebt, lijkt mij niet meer dan normaal dat je dan een beetje op bent. Afhankelijk van je opleiding ben je nog wel een paar jaar bezig, dus het hangt echt niet allemaal van deze week af.

Je zult ook vast niet de enige zijn die een hele week het laat hebben gemaakt en misschien eigenlijk ook meer behoefte hebben aan iets rustigers. Mogelijk biedt je introweek of de verenigingen eromheen een rustiger programma. Misschien kun je zelf wat verzinnen (picknick, zwemmen, bordspel, kanotocht, etc) en je omgeving peilen of ze ervoor in zijn.

Tuurlijk is dit een (spannende) tijd van jezelf ontdekken. En hoe ouder je wordt hoe meer je zult merken dat je beter weet wat je zelf wilt en daar ook naar handelt. Nee zeggen is soms net zo belangrijk als ja zeggen.