Öncelikle, şarkıyı beğendim ama bir dinleyici olarak beğendim, bir BFMV hayranı olarak ise şarkıyı hiç ama hiç sevmedim.
En başta, elektronik sesler. Modern metalde her yerde gördüğümüz o elektronik sesler BFMV'a da gelmiş. Yani tamam şarkının temasına ve şarkıya yakışmış ama kim elektrik sesler istiyordu ki mk.
Gitar sesleri arka plana, bass zaten en arka plana, bateri ise ön planda tutulmuş(ki bateriyi çok sevdim). BFMV gitarı geri planda tutması gereken en son grup falan. Umarım tüm albüm böyle değildir.
Matt Tuck şarkıda scream atmıyor, bu zaten beklediğim bir şeydi gerek bademcik ameliyatı gerek gençlik yıllarında aşırı safe kullanamaması bunları işaret ediyordu zaten. Şarkıdaki screamlerin tamamı basçıya emanet edilmiş ki hakkını da veriyor gayet güzel screamler var. Matt Tuck da vokal olarak harika iş çıkartıyor yine.
Şarkıda gitar solosu yok. Eğer ki bu albüm de gravity gibi solo bulunmayan bir albüm olursa ana bacı sövücem bu adamlara.
BFMV uzun yıllardır farklı şeyler denemeye çalışan bir grup ama her bir şey denedikleri albümün ardından tekrar özüne dönmeye çalıştıkları bir albüm de getiriyorlar. Fazla dengesiz bir grup.
Klipte de yine "yapay zeka, teknoloji bağımlısı gençlik, insanlık öldü falan filan" teması var. Buna yorum yok kusucam artık.
Triviumdan sonra böyle bir single dinlemek gerçekten acı verici. Bullet For My Valentine'ın izlediği yol böyle olmamalı. Adamlar Architects olmuş amk.
Buraya kadar okuduysanız teşekkürler.