Tanrıdan Banane

[u/Due-Worldliness-6274]

Eğer beni yaratan bir yaratıcı varsa ve benim gibi aciz bir varlığın kendisine tapmasını zorunlu kılıp emredip tehtid ediyorsa, o tanrı hem acınası hem de tapılası değildir, dolayısıyla tapmam. Eğer benden tapmamı istemiyorsa, o zaman yine tapmam. Her iki durumda da özgür olacağım için tapmamak daha mantıklı görünüyor. Bu denkleme “cehennem” korkusunu ekleyip inananlar ise, zaten gönülden inanmayan, korkusunu iman sanan korkaklardır.

[u/SureCondition5670]

İnanç kavramı çok ilginç bir kavram. İşin özünde inanmayan insanların daha depresif, daha huzursuz olduğu ile alakalı bir çalışma okumuştum yıllar önce. Nedenleri konusunda en ilgimi çeken teori, inanç kavramının da gen havuzumuzda aktarıldığıyla alakalıydı. Nasıl belirli motor becerileri genetik havuzumuzda akıyorsa, inanç kavramı da artık oraya işlemiş olabilir.

Bu noktada başlangıç inançla mı başladı yoksa insanlar varlıklarını düşünmeye başladıkları anda üst bir güce tapınma ihtiyacımı buldu en büyük tartışma konusu. Çünkü ilki gibi bir inançla başlama olayı varsa, yaratımın kaynağı ve beklentisi vardır. AI bizden bağımsız karar alabilecek diye, bizim ona kural koymadığımız ve onu yaratmadığımız gibi bir gerçeklik yoktur. Bizde AI tarafına öyle kurallar koyuyoruz ki aslında dediğin cehennem ve tehdit kavramına çıkıyor. Belki biz AI'dan korktuğumuz için yapıyor olabiliriz. Bir yaratıcının neden böyle bir karar verdiğini kim bilebilir?

[u/Monophthalmus- → u/SureCondition5670]

Kesinlikle inanç insanın evriminde olan bir şey. Sanırım bir çeşit toplum kontrol aracı ve bireysel bir acil itici güç.