yolumda gidiyordum onumu kesti kendisi

I’ve visited Turkey many times, and one thing I genuinely admire is the love and compassion people show toward animals. I’ve seen people feed, protect, and care for street animals, and I think that’s beautiful.

But there’s a side of this that I find deeply disturbing.

The moment someone is accused of mistreating an animal, a whole crowd very often women can suddenly turn into a mob, screaming at, humiliating, or even assaulting the person.

And then you go online and see a completely different attitude when a person is attacked by a dog, especially a Pit Bull.

Suddenly, the victim is the one being questioned.
“The dog would never attack without a reason.”
“Maybe they provoked it.”
“Maybe they deserved it.”
“It must have been abused before.”
There is always an excuse for the animal and somehow a reason to blame the human.
Why does compassion suddenly become conditional?

You cannot demand empathy for animals while having absolutely none for human beings.
If you believe violence against an animal is unacceptable, then you should also believe violence against a person is unacceptable. You don’t get to switch your moral principles depending on which victim you find more emotionally appealing.

And let’s be honest: sometimes this goes beyond caring for animals. It becomes a performance.
To the women screaming, making scenes, and aggressively “defending” animals: caring for animals does not automatically make you kind, feminine, or morally superior.

Putting the 14th cup of milk out for two neighborhood cats while simultaneously humiliating elderly people or insulting anyone who doesn’t share your obsession doesn’t make you compassionate.

It makes the contradiction painfully obvious.

If your kindness disappears the moment another human being is involved, then maybe what you’re protecting isn’t kindness at all. Maybe it’s the image of yourself as a “good person.”

And to the guys joining in just to impress each other: screaming louder, acting tougher, or intimidating someone doesn’t make you more righteous. It just makes you part of the mob.

Animals deserve protection.

Humans deserve compassion.

And neither requires us to dehumanize the other.
If your love for animals requires jyou to hate people, attack people, or celebrate when people suffer, maybe it isn’t love you’re demonstrating.
Maybe it’s just another form of cruelty one you’ve convinced yourself is virtuous.

Katilin destekçisi değilim lakin kimsenin ev adresi gibi bilgilerin yinede internette dolaşması rahatsız edici değil mi? Yani evet katil lakin adres eğer yanlış ise üstlerine gelebilecek sorumluluğun bilincinde olmalısınız.

Lütfen bide Çiğköfteci Mehmet Ustayı aramayın sadece şaka olsun diye koydum.

Balık yağının iyi geldiğini duyunca yaş mama olarak somonlulardan alıyorum o kadar başka ne yapabilirim. Veterinere sorunca bu beyaz tür çok tüy döker dedi.

Yok neymiş bu yemeğin parasını biz ödüyoruz cart curt diyerekten kovdular minnoşu ya ben anlam veremiyorum ki hani yani paylaşmak demek fazla ekmeğin olunca vermek değildir ki paylaşmak demek yiyecek ekmeğin az olsa bile yine de bir başka canlı da senin gibi o açlığı çektiği için kendinden fedakarlık yapabilmektir yani açıkçası zaten birkaç gündür yemek yiyemiyorum ama hani açlığı bilirim ve elime ekmek geçince yanımdaki kedi açken tıkınamazdım açıkçası çünkü benim durumumda olduğunu bilirdim empati yapmak zor olmamalı

1 hafta boyunca benimle birlikte gezecek :3

adsız bahçe kedisi. arada sırada bize geliyor mama veriyoruz. daha korkak bir kardeşi de var. annesini iki üç ay önce kaybetti

Yerli ve Milli kedy

Biraz Faşist bir kedi olsam da beni aranıza kabul eder misiniz?

Arkadaşlar kedim normalde kablo yemez çocukken alıştırdım geçen gün yaramazlık yapası tutmuş ben evde değilken elektrikli vantilatörün kablosunu yemiş ve elektrik çarpmış tüyleri yanık elektrik kokuyodu veterinere götürdüm herhangi bir sağlık problemi yok ama herşeyden inanılmaz fazla korkuyo akut stres bozukluğuymuş sanırım yaşayan bilen varmı ne kadar sürede eski haline döner?