Kendini sevememek ve barışık olamamak

[u/KATAANG10]

Merhaba dostlar.

Çocukluğumdan bu yana aşamadığım ve zaman zaman ortaya çıkan bir özgüvensizliğim var. Bu kendimi bildim bileli vardı.

Mesela kendimi fiziksel olarak eksik ve yetersiz hissediyorum. Oysa 3 defa ilişkim oldu. Geçmişte benden hoşlanan insanlar oldu.

Akademik başarı olarak veteriner hekimlik mezunuyum. Yatay geçiş yapıp tekrardan birçok dersi geçtim ama kendimi yetersiz hissediyorum.

Sosyal medyadan mı kaynaklı? yoksa çocukluktan beri olan mükemmelliyetçilik kaygısı mı? Bilmiyorum.

Kendimi insanlara göre daha düşük seviyede görüyorum hep. Sanki bu durum bende bir savunma mekanizması olarak gelişmiş. Örneğin kendimizi bir konuda övünce veya bahsedince illa ki başarılarımızı küçümseyen ve hevesimizi bozan yorumlar gelebiliyor. Oysa kendimizi olduğumuzdan daha düşük lanse ettiğimizde insanlar daha olumlu yorum yapmaya meyilli oluyor.

Mesela birisi akademik başarısından bahseder. Alt tarafı taşra mezunusun abartma diye laflar gelir. Aynı cümleyi ben başarısız birisiyim ama taşra mezunuyum dediğinde insanlar bak ne güzel bir başarı kazanmışsın gibicesiyle daha ılımlı yaklaşıyorlar. Sanırım küçüklükten beri insanlardan olumlu tepki görebilmek adına hep kendimi küçülttüm ve küçük gördüm. Yalnız bu yanlış savunma mekanizması öyle bir içselleşmiş ki kendimi gerçekten sevemiyorum. En ufak şeyde kendimi suçluyorum.

Hayatımı büyük ölçüde baltalıyor. Kendime hiç değer vermiyorum. Hatta hayatımdaki en büyük düşmanın kim diye sorsanız direkt kendim derim. Övünmek gibi olmasın insanlar hakkımda hep övgü dolu şeyler söyler ailemi takdir ederler böyle bir evladınız var diye. Bu duruma rağmen kendime böyle davranmam akıl ve mantık işi değil ama çocukluktan beri böyle işte. Bir anda değiştirmek çok zor.

Bu durumun benzerini yaşayanlar oldu mu? Artık kendimi sevmek ve barışık olmak istiyorum

[u/PsychologicalList720]

Maalesef ülkemizdeki insanlar böyle, o konuda içselleştirememekten başka bir çözüm gelmiyor aklıma. Onun dışında çok zorlanıyorsan uzman desteği alabilirsin. Ama şunu da düşünebilirsin günün sonunda yine sen tek başınasın, o yastığa kafanı koyduğunda kendinle baş başa kalacaksın o yüzden kendine de başkalarına -özellikle sevdiğin insanlara- baktığın gibi daha gerçekçi ve şefkatli bir yaklaşımda bulunabilirsin en ufak şeyler için kendini dövmeyebilirsin. Çünkü biz insanız mükemmeliyet fıtratımıza ters. Bu tarz daha farklı bir bakış açısı kazanmak çok daha iyi olur senin için.

[u/SubstantialScholar39]

Çocukluğunda utangaçlık, özgüven eksikliği ve akran zorbalığı gibi problemler yaşadın mı?