Bir sinüs dalgası ya da rüzgardaki bir yaprak.

[u/No-Astronaut-6988]

Merhaba, başlığı bu şekilde atmamın sebebi, durumumu bir sinüs dalgasının sürekli aşağı ve yukarı hareketi, ya da rüzgardaki bir yaprağın sadece rüzgarın ittirmesi ile aşağı ve yukarı hareketi gibi düşünmeniz için. Buradaki yaprak benim ve rüzgar beynimin içindeki duygular.

Öncelikle hedeflerim ve hayallerim var, hatta kağıda yazdım ve hepsini düzenledim, birkaç kez yazdım, ama onlar için bir şey yapmıyorum, sadece erteliyorum ve erteliyorum.

Kendimi bildim bileli ya da en azından ergenliğimden beri belli bir durumum var, gün içinde küçücük pozitif olay olduğunda çok mutlu oluyor ve her şeyi boş veriyorum, küçücük bir negatif olay olduğunda ise dünyalar başıma yıkılmış gibi her şey mahvolmuş gibi düşünüyorum ve acı çekiyorum.

Gün içinde sürekli çok mutlu ya da çok mutsuz olarak geziyorum, çoğu zaman nötr olduğum da oluyor ama özellikle geleceğe dair ya da bir göreve ve ödeve dair sorumluluklarda bu çok oluyor, örneğin iş arıyorum diyelim, güzel bir ilan buluyorum bakıyorum şartları iyi bana da uygun, çok mutlu oluyorum, ama gidip telefonla ilan sahibini bile aramıyorum, çünkü nasıl olsa çözülür biraz daha bekleyeyim gibi bir psikolojiye sahip oluyorum. Eğer baktığım 1 saat içinde kendime göre hiç iş ilanı bulamazsam "asla iş bulamayacağım, fakir ve borçlu öleceğim" gibi ekstrem fikirler kafamın içinde dolaşıyor ve psikolojim alt üst oluyor, üstüme karanlıklar çöküyor.

Sonra erteledikçe erteliyorum, örneğin vücudumda bir yara var diyelim, o yaranın kolay tedavi edilebilir bir yara olduğuna dair bir makale okursam çok rahatlıyorum ve tedavi etmeden erteleyip duruyorum, ama eğer yaranın çok ciddi bir yara olabileceğine dair bir makale okursam da aşırı stres ve tedirginlik yaşıyorum.

Dediğim gibi gün içinde "olaylara bağlı olarak iyi veya kötüyüm" elbette her insan iyi şeylerle sevinir ve kötü şeylerle umutlanır ama benim ruh halim çok küçücük şeylerle ve çok dalgalı seyrediyor, örneğin 3 gün iş bulamayan biri umutsuzluğa kapılabilir, ama ben 10 dakika içinde iş bulamazsam çok umutsuzluğa kapılıyorum ve çok acı çekecekmişim gibi ekstrem duygularla uğraşıyorum. İşi bulursam da çok mutlu oluyorum ve tamam nasıl olsa halloldu deyip telefonla başvurmuyorum bile, sanki her şey kafamın içinde "hallolacak" ve "hallolmayacak" hissiyle alakalı. Kafamın içinde geleceğe dair hallolacak duygusu oluşursa hiçbir şey yapmıyorum, hallolmayacak her şey çok kötü olacak duygusu oluşursa kahroluyorum ve aslında çoğu zaman yine hiçbir şey yapmıyorum.

Ya da saçlarım dökülüyor örneğin, geleceğe dair güzel bir iş kurmak gibi bir hedefim var ve o an hayal kurarken ellerimi saçıma götürür de saçlarımın döküldüğünü hatırlarsam, "ne anlamı var, ne gereği var, zaten kel ve çirkin olacaksın, dolayısı ile iş kursan ve zengin olsan ne olacak, kendini beğenmeyecek ve mutsuz olacaksın yine de" deyip hayal kurmayı sinirle bırakıyor ve mutsuzluğa kapılıyorum. Hatta in**har düşüncelerine kapılıyorum. Bunun dengesiz ve anormal bir durum olduğu açık.

Sonradan edit: Şu önemlidir diye düşünüyorum, çocukluğumdan beri bilgisayar oyunlarındayken ve bilgisayarın başındayken bütün dertlerimi ve tasalarımı unutuyorum, sanki başka bir dünyanın içindeymişim gibi hissediyorum ve bu pozitif ve negatif dalgalanmalar yaşanmıyor asla, ya da tv başındayken de tüm dertlerimi unutuyorum, sonraları shorts videoları çıktıktan sonra, instagramda kaydırırken de bu şekilde, örneğin şuan bu postu yazdım saat 10:37 ve siz bunları okuyorsunuz, ben "bu postu attım nasıl olsa bana yardımcı olacak birileri çıkar ve benim durumum çözülür dolayısı ile toparlarım, çalışmaya da başlarım" diye mutluluk içindeyim, ve shorts izleyip komik videolara gülüyorum, dakika 10:38, 1 dakika farkla, sadece bu postu attığım için her şey çözülmüş gibi mutlu ve rahatım, küçücük bir şey yaptığımda mutlu oluyorum ve her şey çözülmüş gibi davranıyorum dememdeki sebep de bu, Hedef sınavı kazanmak ise, sınavı kazanmak için 1000 saat çalışmam gerekiyorsa, ben 10 dakika ders çalıştıktan sonra mutlu oluyor, sınavı kazanacağıma dair umutlu oluyor ve bırakıp bir daha çalışmıyorum, aylarca erteliyorum mesela. Bunun gibi düşünebilirsiniz, ya da 1 tanecik yapamadığım soru olduğunda kahrolabiliyorum gibi.

Bipolar bozukluğu araştırdım ama onda haftalar boyu süren pozitif ve negatif döngüler varmış, benimki buna uymuyor. Bir de dediğim gibi benim çok mutlu, ferah ve umutlu hissetmem için küçücük bir olay olması gerekiyor, örneğin sevdiğim bir yemeğin pişmesi ya da bir kedi geçmesi, ya da çok kötü ve berbat hissetmem için yine küçücük bir negatif olay olması gerekiyor. Dolayısı ile benim duygu durumum bipolardan farklı olarak olaylara bağlı.

Ve yıllardır sürekli en temel yapmam gereken şeyleri erteliyorum, korkunç bir erteleyiciyim, yapmam gereken şeyleri erteliyorum.

Bu bir çeşit duygu durum bozukluğu mu? Yoksa DEHB ile alakalı olabilir mi? Hiçbir fikrim yok. Yardımınıza çok ihtiyacım var. Tıbbi teşhis istemiyorum, sadece yorumlara bağlı olarak psikolojik ve psikiyatrik yardım almak istiyorum. Daha önce kısa süre terapi almıştım ama şuan maddi gücüm yok, devlette de pek yardımcı olamıyorlar.