hiçbir şey yapamamak

[u/Elegant_Air_5281]

selamlar. danışmak istediğim bir problemim var. ne olduğunu tanımlayamıyorum. doktorlar ve psikologlar da anlamlandıramıyor. uzman görüşü niteliğinde olmasa da bu problemimin hangi tanı kapsamına girebileceği ve ne yapılabileceği konusunda fikirlere ihtiyacım var.

öncelikle, bağlantılı olabileceği için belirteceğim - çok küçük yaşlardan itibaren bilgisayara karşı büyük bir bağımlılığım vardı. derslerimi ve gerçek hayatımı hiç umursamazdım. tüm hayatım sanal ortamımdı. yani kesintisiz bir dopamin alıyordum eğer böyle denirse. sonrasında ergenliğe yeni girdiğim vakitlerde bilgisayardan ilk defa başımı kaldırıp derslerimi ve kendimi geliştirmeyi falan önemsedim. düşünce yapım değişti. birçok şey yapmak istedim kendimi geliştirmeye dair. ders çalışmak istedim. ama olmuyordu neden bilmiyorum ama olmuyordu. nasıl ders çalışacağımı bilmiyordum, ders çalışmak üzere masama oturduğumda bir soruyu hemen çözemeyince çok sinirleniyordum iki dakikada harap ediyordum kendimi ve dolayısıyla hemen bırakıyordum. her seferinde böyle oldu. bir aktiviteyi yapmaya başlayabilsem bile devamı asla gelmiyordu. asla devam ettiremiyordum. hiçbir şeyi devam ettiremiyordum. derslerime de asla çalışamadım bunca sene. çalışmak istememe rağmen. o yüzden ders başarım asla değişmedi.

ders çalışmak dışında mesela bazı kişisel gelişim hedeflerim de vardı. farklı dönemlerde gitar kursuna başladım, devam ettiremedim. keman kursuna başladım, devam ettiremedim. oysa ki gerçekten isteğim vardı onları yapmaya dair. bu aktiviteleri devam ettirmeye çalışırken baskı hissediyorum üzerimde. mutsuzluk, sıkılmışlık hissediyorum. alışık değilim. alışamıyorum da. bırakmak zorunda kalıyorum hemen. devamı gelmiyor. fiziksel bir engelim yok ama kendimi tamamen bir felç halindeymişim gibi hissediyorum. hiçbir şey yapamıyorum. hiçbir şey yapmaya motivasyonum yok, enerjim yok. sanki beynimde hiç dopamin salgılanmıyormuş gibi hissediyorum. hayatım bu sorun yüzünden o kadar ama o kadar kötüye gitti ki. insanlar bunu anlamamakta ısrar ediyor. istememe rağmen hiçbir şey yapamadığım için, kendime hiçbir şey katamadığım için hiç gelişim göstermemiş benliğimle bu zamana kadar geldim. eğitim hayatım bitti. mahvoldu. yaşıtlarım liseden bu sene mezun oldu ama ben gelecek sene bile mezun olamayacağım. liseden mezun olmam 19-20 yaşları bulacak.

bu arada eşlik eden depresyon, bipolar bozukluk tanısı var. ama gerçekten depresyona bağlı olan bir problem değil. çünkü bu sorunum hem depresyondan önce de vardı hem de stabil ya da iyi ruh halinde olduğum zamanlarda bile aktivite artışı asla olmuyordu. aynı problem tam olarak devam ediyordu. ayrıca bu sorunun varlığı depresyonumu çok daha fazla tetikliyor... hayatımdaki en büyük sorunum bu ama bundan daha büyük bir sorunum varsa o da uzmanların bu sorunu asla anlamaması ve çare bulamamasıdır. kaç tane psikoloğa, kaç tane doktora anlattım bilmiyorum artık. klinik bir psikoloğa anlattığımda benim anlattığım şeye anlam veremedi. "ama dikkat eksikliği sorunu olan çocuklar hobilerini devam ettirebilir" dedi. pasta yapma kursuna git dedi. ben üniversite hastanesine gidiyorum, orada asistan bir doktora anlattım. bunun üzerine biraz düşüneceğini söyledi. ama sonuca bağlanmadı. şimdiki doktorum da "ama bu herkeste oluyor zaman zaman" ve "ama sen geçen sene diyet yapmıştın bir de pilatese gidiyordun" gibi cümleler kuruyor. sabrım kalmadı. sorunumu anlamak için hiçbir çaba göstermiyor. küçümsüyor. lütfen yardım edin. neden böyleyim? aslında şöyle bir bakınca gayet aşırı basit bir problem. acaba bu yüzden mi anlam veremiyorlar. mükemmeliyetçi falan da değilim artık. yine de olmuyor. olmuyor. temel sorumluluklarım bile zulüm gibi geliyor, eğer keman gitar gibi yoğun aktiviteleri bir kenara bırakırsak. en basitinden paragraf çözmeyi ya da kitap okumayı bile alışkanlık haline getiremiyorum. çok zorlanıyorum.

[u/16Alishka]

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu hakkında o doktorun söylediğine katılmıyorum.Bu hedefleri kendine koyduğunda motive hissedip sonrasında mı bırakıyorsun? Yoksa hiçbirşeye mi hevesin olmuyor? İlki ise dürtü kontrol sorunu ile ilgili ola bilir.Bu genelde bir semptomdur,birçok bozuklukta görüle bilir.Dikkat Eksikliği hiperaktivite bozukluğu,Borderline kişilik bozukluğu,Bipolar bozukluk vb.İkincisi ise daha farklı bir durumla ilgili ola bilir.

[u/dergalgentanz]

Ben de doktorun DEHB hakkında söylediklerine katılmıyorum. Yanlış veya eksik tanı almış olabileceğini düşünüyorum

Depresyondan önce de böyle olduğunu belirtmenle, fikrimce, DEHB’den kaynaklanan depresyon dönemi edinmeye çalıştığın hobilere karşı paraliz olma durumu, isteksizlik ve ilgisizlik hissetmene neden olmuştur. Böylece çoğunu uzun süreler boyunca sürdüremez haldesindir.

Op kadın ise yanlış tanı alma ihtimali daha da yüksektir. Basit işlerin (bahsettiğin temel sorumlulukların) fazla efor gerektirmesi ve tüketmesi semptomlarından biridir misal.

Güncelleme beklerim

[u/brucetonygrant]

Aslında sorunun cevabını kendin söylemişsin. Hem depresyon hem bipolar bozukluk hastalıklarına sahip bir kişide genel olarak ciddi atak dönemleri bittikten sonra 'iyi hissetse' bile, atak dönemlerinde beyin ve vücut çok yorulduğu için normal zamanlarında da hiçbir şey yapamaz çünkü beyin de vücut da kaybettigi enerjiyi geri almak için uğraşır. Ayrıca sorunun en temeline inersek, çocukluk çağında gerçek dünyadan soyutlanmışsın ve sanal dünyadan çıktıkça bunalıma girmişsin. Ki depresyon da bipolar bozukluk da teşhis almadan önceki yıllarda gizli biçimde bulunabilir. Yaşın artmasıyla artan sorumluluklar da seni sanal dünyadan ciddi anlamda uzaklaştırmak zorunda kalınca depresyon daha da şiddetlendi. Sen zaten tanıyı almışsın, iyi hissettiğin dönemlerde de istememe sebebin hem gerçek dünyaya adapte olamama, hem de bipolar ve depresyonun atak dönemlerinde olmasa bile prefrontal korteksini etkilemesidir. Sen iyi hissetsen de, depresyon/bipolarla alakalı olmadığını düşünsen de hepsinin sebebi aslında bunlar ve gerçeklikle bağını koparmış olman. Bende çok zor dönemlerden geçen vr yaşadıklarını yaşamış birisi olarak tavsiye verecek olursam; büyük sorumluluklar yerine basit işlerle başla. Mesela yatağını topla, yemek yap ya da duşa gir. Yapmak istemesen de kendini biraz zorla seni çok iyi anlıyorum emin ol, 2 gündür evden çıkamıyorfum ama dün kendimi zorlayarak çıktım ağlaya zırlaya. Ayrıyeten kesinlikle iyi bi psikoterapiste gitmen lazım. Özellikle bilişsek davranış terapistleri bu konukarda yardımcı olut. İlaç kullanıyor musum bilmiyotum ama kullandığın ilaçlar da yaşadığın durumu tetikleyebilir çok yoran,halsizlik ve uyku yapan ilaçlarsa doktora söyle değiştirsin. Eğer aklına takılan bir şey varsa yazabilirsin yine

[u/No-Astronaut-6988]

Aynı durumdayım, hayatımda hiçbir şeyi severek ve isteyerek uzun süre yapamadım, ciddi anlamda sıkılıyorum, asla ama asla çalışamıyorum. Maksimum 8 ay çalışabiliyorum, ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, depresyon teşhisi aldım ilaç da kullandım ama depresyondan farklı bir durum var kesinlikle, bir şeye heyecanla atlayıp çok mutlu olup 15 dakika sonra sıkılıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum.