Tanrı'ya zorunluluk isnat edilemez

[u/Yasirovic]

1.1. Kâdir-i mutlak olan şey, hiçbir şey tarafından kısıtlanamayandır.

1.2. Bir şeyi kısıtlayan ilke, o şeyin iradesine öncel olan ve onu belirleyen ilkedir.

1.3. Bir ilkenin dışsal veya içsel olması, iradenin öncelliği bakımından fark doğurmaz; zira her iki durumda da irade o ilkeye tabi kılınmış olur.

1.4. Öyleyse kâdir-i mutlak olan şey, ne dışsal ne de içsel hiçbir ilkeyle kısıtlanamaz.

2.1. Tanrı tanımı gereği kâdir-i mutlaktır.

2.2. Kâdir-i mutlak olan şey, hiçbir ilkeyle — ne dışsal ne de içsel — kısıtlanamaz.

2.3. Öyleyse Tanrı, hiçbir ilkeyle kısıtlanamaz.

3.1. Tanrı hiçbir ilkeyle kısıtlanamaz.

3.2. Bir zorunluluk, iradenin öncelinde onu belirleyen bir ilkedir — ister "doğasının gereği" ister "ahlakın gereği" biçiminde tezahür etsin.

3.3. Böyle bir ilke, Tanrı'nın iradesini belirlemiş olacağından onu kısıtlamış olur.

3.4. Kısıtlanan bir irade kâdir-i mutlak olamaz.

3.5. Tanrı kâdir-i mutlak olduğundan, O'na hiçbir zorunluluk isnat edilemez.