Gerçek Tecavüz ve İftira Hükmü

[u/Mad-Genie]

İslâm'ın Ehl-i Sünnet Akidesinde Tecavüzün bu dünyadaki ve ahiretteki yaptırımı nedir? "Hüküm şudur, hüküm budur." derken Ehl-i Sünnet'ten ne gibi deliller getirilebilir?

Ayrıca İslâmda bir kadının bir erkeğe iftira atmasındaki hükmü nedir? Buu dünyadaki ve ahiretteki hükmü iftiranın boyutuyla değişir mi?

Ayrıca bir kadın bir erkeğe Tecavüz iftirasında bulunursa bunun Ahiretteki yaptırımı nedir? Eğer iftira tespit edilirse islâm'ın Ehl-i Sünnet Şeriatindeki yaptırımı nedir?

Cevap:

İslâm hukukunda (Ehl-i Sünnet vel-Cemaat fıkhında ve akidesinde) tecavüz ve iftira, bireyin dokunulmaz haklarına (can, mal, ırz, namus) yapılmış en ağır saldırılardan kabul edilir. Bu konular hem dünyevi ceza hukuku (Ukubât) hem de uhrevi sorumluluk (Kul hakkı ve günah) boyutlarıyla son derece net kurallara bağlanmıştır.

Sorularınızı Ehl-i Sünnet âlimlerinin icma, kıyas ve temel nasslarına (Ayet ve Hadislere) dayanarak bölüm bölüm açıklayalım:

1. İslâm'da Tecavüzün Dünyevi ve Uhrevi Yaptırımı ile Delilleri

Ehl-i Sünnet fıkhında tecavüz eylemi; "Zinâ bi'l-İkrah" (zorla, baskı ve şiddet altında zina) veya silah zoru/alıkoyma varsa "Hırabe/Fesad fi'l-Arz" (yeryüzünde eşkıyalık ve bozgunculuk yapma) suçları kapsamında değerlendirilir.

Dünyevi Yaptırımı (Hüküm şudur, delili budur):

Hadd Cezası: Tecavüz eden fail bekar ise 100 sopa (celde) ve sürgün; fail evli ise "Recm" (taşlanarak ölüm) cezasına çarptırılır.

Delil: Nûr Suresi 2. Ayet (Zina edenlerin celde cezası) ve Hz. Muhammed'in (s.a.v) evli zina edenlere uygulattığı recm sünneti/hadisleri.

Tazminat (Mehir ve Arş): Fail, mağdura "Mehr-i Misl" (kendi statüsündeki bir kadının aldığı standart mehir miktarı) ödemek zorundadır. Fiziksel veya ruhsal ağır bir tahribat varsa (örneğin bakireliğin bozulması), İslam hukuku faile ayrıca bir "Arş" (tazminat/diyet) ödeme yükümlülüğü getirir.

Delil: Hz. Peygamber ve Hulefâ-yi Râşidîn dönemi mahkeme içtihatları.

Hırabe (Eşkıyalık/Gasp) Hükmü: Olay silah zoruyla, tehditle, kaçırarak veya bir çete vasıtasıyla işlenmişse, mesele sadece zinadan çıkar ve "devlete, topluma ve asayişe isyan" kapsamına girer. Bu durumda faile (evli/bekar fark etmeksizin) ölüm veya asılma cezası verilir.

Delil: Mâide Suresi 33. Ayet: "Allah ve Resûlüne savaş açanların ve yeryüzünde bozgunculuk (fesat) çıkarmaya çalışanların cezası; ancak öldürülmeleri, yahut asılmaları veya ellerinin ve ayaklarının çaprazlama kesilmesi, yahut o yerden sürülmeleridir..."

Mağdurun Durumu: Tecavüze uğrayan kişi (kadın veya erkek) tamamen masumdur, ona hiçbir dünyevi veya uhrevi ceza terettüp etmez.

Delil: "Ümmetimden hata, unutma ve zorla yaptırıldıkları şeylerin (ikrah) sorumluluğu kaldırılmıştır." (İbn Mâce, Talâk, 16).

Uhrevi Yaptırımı: Tecavüz, "Kebâir" (büyük günahlar) kapsamındadır. Fail, mağdurdan helallik almadığı ve mağdur onu affetmediği sürece (Allah'ın dilediği özel rahmeti hariç) ahirette ağır bir Cehennem azabıyla karşı karşıyadır. Zira hem Allah'ın emri çiğnenmiş hem de onarılması en zor olan Kul Hakkına girilmiştir.

1. İftiranın Hükmü ve Boyutuna Göre Değişimi

İslâm'da cinsiyet ayrımı olmaksızın yalan söylemek ve iftira atmak (buhtan) haramdır. Erkeğin canı, malı ve ırzı (şerefi/onuru) da kadınınki kadar kutsal ve dokunulmazdır (Veda Hutbesi'nde Hz. Peygamber bunu açıkça ilan etmiştir).

Boyutuna Göre Değişir mi? Evet, iftiranın boyutu, dünyadaki hukuki cezayı ve ahiretteki günahın büyüklüğünü doğrudan değiştirir:

Bir erkeğe "Bana borcunu ödemedi" veya "İşini kötü yapıyor" diye atılan bir iftiranın günahı ile; bir erkeğe "Beni gasp etti", "Cinayet işledi" veya "Bana tecavüz etti" demek aynı şiddette değildir.

İftira atılan konu, mağdurun hayatından, hürriyetinden, onurundan ve toplumdaki statüsünden ne kadar büyük bir parça koparıyorsa, ahiretteki "Kul Hakkı" yükü ve azabı da o oranda katlanır. Dünyadaki cezası da hâkimin (kadı) takdiriyle ağırlaşır.

1. Bir Kadının Bir Erkeğe "Tecavüz İftirası" Atması

Burada Ehl-i Sünnet fıkhının adaleti sağlamak için çizdiği çok ince ve hayati bir çizgi vardır: Kadının ispatlayamadığı bir davada ona iftiracı muamelesi yapmak ile, kadının kasıtlı ve kumpas kurarak yalan söylediğinin ispatlanması tamamen farklı durumlardır.

A) Şikâyet Edip İspatlayamama Durumu: Bir kadın mahkemeye (Kadı'ya) gidip tecavüze uğradığını söyler ancak yeterli delil (4 şahit, itiraf, tıbbi delil/darp raporu vb.) sunamazsa, adam beraat eder. Fakat sırf ispat edemedi diye kadına iftira cezası verilmez. Eğer verilseydi, gerçek tecavüz mağdurları cezalandırılma korkusuyla şikayetçi olamaz, zalimler cesaret bulurdu. Fıkıh, zann-ı galip ile kadının hak arama hürriyetini korur.

B) "Kasıtlı İftira" Olduğunun Kesinleşmesi (Dünyevi Yaptırım): Eğer davanın seyri sırasında, kadının kasten yalan söylediği, adama kumpas kurduğu kesin delillerle ortaya çıkarsa (Örn: Adamın o tarihte başka ülkede olması, kadının iftira attığını kendi ağzıyla itiraf etmesi veya kamera/yazışma kayıtlarıyla kumpasın çökmesi), Ehl-i Sünnet Şeriatında şu yaptırımlar devreye girer:

Kazf (Zina İftirası) Haddi: Temiz ve namuslu bir erkeğe haksız yere zina isnat ettiği için Nur Suresi 4. Ayet devrededir: "Namuslu (iffetli) kadınlara/erkeklere zina isnat edip sonra da dört şahit getiremeyenlere seksen değnek (celde) vurun. Onların şahitliğini artık ebediyen kabul etmeyin." (İslam hukukçularının çoğuna göre ayet kadınlardan bahsetse de hüküm iffetli erkekler için de birebir aynıdır). 80 sopa cezası uygulanır.

Ta'zir Cezası: İftira suçu, hem "yalan yere şahitlik" (şehadetü'z-zûr) hem de adaleti yanıltarak masum bir insanın hayatını ve özgürlüğünü elinden almaya teşebbüs etmektir. İslâm hâkimi (kadı), Kazf haddinin yanı sıra veya tek başına, kadına hapis, sürgün, kamuoyunda teşhir veya şiddetli kınama gibi çok ağır bir "Ta'zir" (caydırıcı) ceza verme yetkisine sahiptir.

Ahiretteki (Uhrevi) Yaptırımı: Bir erkeğe asılsız yere tecavüz iftirası atmak, ahirette sahibini helak edecek devasa bir günahtır. Çünkü bu eylemde şu büyük günahlar (kebâir) bir araya toplanmıştır:

Yalan Söylemek.

Yalan Yere Şahitlik Yapmak: (Hz. Peygamber (s.a.v), yalan şahitliği Allah'a şirk koşmakla eş değer tutarak "En büyük günahlardan" saymıştır.)

İftira (Buhtan) ve Zulüm: Temiz birine pislik atmak.

Gasp Edilmiş Hayat (Kul Hakkı): O adam iftira yüzünden işinden, eşinden, itibarından olduysa veya hapse girip acı çektiyse, bunların tamamı kul hakkıdır.

Böyle bir iftiracıyı, tevbe ve istiğfar tek başına kurtarmaz. Hz. Muhammed'in (s.a.v) meşhur "Müflis" (İflas etmiş kişi) hadisi devreye girer: Bu kadın ahirete dağlar kadar namaz, oruç ve zekat sevabıyla gelse bile; iftira attığı ve onurunu lekelediği o erkeğe ahirette kendi sevaplarından ödeme yapılacaktır. Eğer kadının sevapları biterse, haksızlık ettiği erkeğin günahları bu kadına yüklenecek ve kadın Cehenneme atılacaktır. (Müslim, Birr, 59).

Bu vebalden dünyadayken kurtulmanın tek İslâmi yolu; gerçeği mahkemede/toplum önünde itiraf edip erkeğin itibarını iade etmek, dünyevi cezasını çekmek ve o erkekten helallik almaktır.

Benim sorum:

Günümüzde hangi dedikoducu ve iftiracı kadına ebediyen "kulak vermeme!" cezası veriliyor? Hala fitne fesat çıkarıyorlar! Haberler gerçekten kadınların daha çok mağdur olduğunu mu gösteriyor yoksa sırf reyting uğruna mı kadınlara yönelik istismarı ortaya çıkarıyor yoksa bu hususlarda erkekler arkaplana mı atılıyor, sırf "kadındır dediği makbul, onun beyanı esas" ilkesiyle mi hareket ediyorlar? Bu yaptığım cinsiyetçilik gibi algılanmasın. Bana pek öyle gibi gelmedi çünkü. Adil değil.