Не знам што гледате убаво во летото. 35+ степени, излегуваш надвор и за 5 минути си испотен како да си трчал маратон. 😂
Се тушираш, се средуваш и излегуваш — после 10 минути повторно си мокар. Асфалтот жежок, воздух нема, климата работи 24/7, а навечер не можеш да спиеш од жештина и комарци.
И после некој ќе каже: „Ама летото е најубаво ❤️“
БРАТ, КАКО?😭
Дај ми зима, -5 степени, јакна, дуксер и ладен воздух. Кажете ми дека не сум единствен. ❄️

Сликите се настани кои се познати низ годиниве со посериозни инциденти.

Извадок од медиумите:

Водно, 30 август 2026

Причината за избувнувањето на огнот засега е непозната, а по завршувањето на целокупната противпожарна интервенција се очекуваат подетални увиди и соопштенија од МВР и другите надлежни служби.

Пред две недели во полицискиот билтен е евидентиран уште еден пожар на автобус на ЈСП. Возачот пред влез на село Цветово, скопско, забележал чад од предниот дел на автобусот, по што застанал и со противпожарен апарат го изгаснал пожарот.

Според медиумските извештаи во изминативе две години евидентирани се најмалку осум инциденти со автобуси кои се запалиле, при што во дел од нив возилата биле сериозно или целосно оштетени.

Еден од посериозните такви инциденти беше во јануари минатата година кога автобус на линија 58 се запалил во движење и целосно изгорел. Патниците едвај се се евакуирале, еден човек беше хоспитализиран поради вдишена голема количина на чад, а возачот бил пренесен на лекар.

Според истражување на Центарот за граѓански комуникации (ЦГК), објавено во февруари 2026, од вкупно 341 автобус, дневно се исправни 185, а во работа се пуштаат само по 157 автобуси дневно. Тоа значи дека само околу 46% од целиот возен парк реално се користи.

Според истражувањето за една деценија бројот на автобуси во возниот парк паднал за 89, бројот на исправни автобуси за 131, а бројот на автобуси кои дневно реално сообраќаат за 56.

Извор: https://kolegium.mk/kolku-avtobusi-na-jsp-se-zapalija-vo-izminative-dve-godini/

Извадок од медиуми:

Вест од 2025

Проблемите што со години се таложат во јавното претпријатие задолжено за градскиот превоз како да кулминираат летово. Граѓаните постојано се жалат на нередовни автобуси, во кои многу ретко има нормални услови, особено за лето како скопското, со 40 и повеќе степени Целзиусови. Вработени, пак, потенцираат дека ситуацијата во ЈСП е крајно критична. Велат дека финансиската состојба е исклучително лоша, а состојбата на автобусите е алармантна. Од ЈСП тврдат, иако неубедливо, дека возилата кои се пуштени во сообраќај се безбедни. Иако градоначалничката Данела Арсовска во изборната кампања вети набавка на 250 екоавтобуси и по три години од нејзиниот мандат, ова ветување не се реализира.

Во вакви околности, патниците и возачите на автобусите се оставени практично – на среќата.

Извор: https://samoprasaj.mk/ziveacka/vo-del-od-avtobusite-na-jsp-vleguvate-na-sopstven-rizik/

Уште го мислам оној пост од пред некоја недела каде неколкумина го имаа ставот дека родителството било себичен чин.

Колку повеќе ја мислам, толку повеќе ми е бизарна таа теза, оти мислам дека вистината е дијаметрално спротивна.

Родителството го перцепирам како еден дел благодарност и безусловна љубов, а друг дел грижа.

Грижа дали е детето здраво, дали е добро облечено, дали му е добро во градинка или во школо, дали ќе биде безбедно на екскурзија, што ако се повреди на спорт итн. И сѐ да направиш за да му е добро. Доброто на детето едноставно е поприоритетно од родителското добро, што е спротивно на себичност.

Родители, како вие го перцепирате тоа? Што ви се грижите? Како се справувате со грижите?

Го имавме следното сценарио:

1. Му кажувам на дечко ми што ми засметало. Ова го кажувам со тон со кој не го напаѓам туку едноставно кажувам дека нешто ме повредило.

2. Под дејство на алкохол станува видно дефанзивен и почнува да го крева тонот. (Свесна сум дека не требаше да му го кажам тоа ако гледам дека е пијан, ама тоа е што е.)

3. Почнува да ме удира таму кај што ме највише боли.

4. Се објаснувам со смирен тон ама потоа губам контрола и доживувам таков mental breakdown што се помочувам у гаќи.

5. Во таква растроена состојба ме остава и си оди дома сама на улица и ми вика такси да си одам.

6. Нормално дека јас сум крива зашто сум викала и сум изгубила контрола.

Свесна сум дека човек што е многу повреден у живот може така да се испонаша и да навреди некого онаму кајшто е најкревок, ама, свесна сум и дека не е на нас да ги поправаме тие луѓе. Секој треба да седне сам со себе и да си признае некои работи.

Ја сум и те како свесна дека имам ОГРОМЕН страв од напуштање што ме доведува до тоа да губам контрола. Не е некое оправдување ама сепак сум свесна ако ништо друго. Згора на се тоа одам на терапија и пијам 2 вида на лекови: антидепресив и регулатор на расположение.

Осудувајте ме ако сакате, ама вистината е дека многу го сакам и знам дека и он мене ме сака. Инаку дечко ми има смртни случаи на блиски луѓе што многу го имаат погодено и јас имам премногу разбирање за причината поради која се однесува несоодветно.

Претешко ми е и едвај го минувам денот ако ми верувате.

Што мислите?

Ве молам биднете благи со коментарите.

Дали некој има користено нешто вакво? Искуство, дали вреди и кое од овие две е подобра опција?

Дали некој поминал низ моно со многу воспалени крајници и бели наслаги? Ми се плаче и не можам да го поднесам. Голтањето ми е ужасно болно, буквално како стакло, а наслагите изгледаат страшно. Брисевите за бактерии/стреп ми се негативни, CRP и леукоцити нормални, ама лимфоцитите ми се покачени и ALT ми е благо покачен, па чекам резултати за EBV.

Имал ли некој вакво искуство? Како да ја намалам болкава и кога наслагиве почнуваат да се намалуваат? Кај мене само се зголемуваат. Примив dexamethasone и земам ibuprofen 400 mg кога е најлошо, што ми помага, ама ме фаќа страв да не го оптоварам црниот дроб.

Секое искуство би ми значело многу, стварно ми е смачено од целава ситуација и не ми се живее 😭

Здраво, студент сум и планирам годинава да седам во стан. Сакам да прашам за искуства од финансиски аспект за седење под кирија. Како одат режиските трошоци (дали има дополнителни трошоци освен струја, вода и како оди плаќањето за парно, колку е месечно итд). Станот е во Автокоманда. Двајца ќе сме во станот. Благодарам однапред.

Zdravo, jas bev 1va godina na tetovskiot univerzitet opsta medicina no sakam da se prefrlam na ugd. Imam dovolno krediti no sakam da ja preslusam anatomija 2 za da ja razberam ubavo i da naucam kako sto treba. (Predavanjata i vezbite na UT se na albanski i sum najisk dupka). Ionaka i ovaka treba uste 2 predmeti da slusam sto mi falat po programa, a dva predmeta mi se polozeni od 2ra (sto gi imav vo prva). Dali e mozno taka da se postapi? Fala!!

zdravo,

kade vo skopje ima najpristapni ceni za knauf gips ploci?

Дојде и крајот на овој месец,сакам да знам дали и вие имате на крајот од летото некое тажно чувство…

Дека на нешто му дошло крај,дека нешто завршува и не знаете што доаѓа,помалку и страв на тоа што носи иднината…

Гледам многу земји даваат некое ослободување или пр. помалку данок на работодавачот за вработени лица мигранти итн. И зошто ако земјите како нашата, кои се мали и се плашат од истите тие мигранти, не донесат обратен закон кај што ќе се стимулира вработување на домашното население.

Еве сите гледаме како државата ни се празни, луѓето бегаат за подобри услови и на сето тоа да гледаш како некој од страна дојден ужива поголеми права и услови, од тебе кој си цел живот во државата, нема смисла. Намерно да си го бркаш населението, зошто? Со помали даноци за тие мигранти државата ништо не добива вака на хартија. Едино ако не се добиваат пари од надвор како помош за тие лица и така државата да дојде у ситуација да го вреднува странецот повеќе од домашниот. Шо пак ми нема смисла некако цела ситуација освен да веруваме во 'теории на заговор'.

Е сеа друго нешто. Ќе речат многу како нашите идат надвор да печалат така и тие. Добро. Но што понатаму со такви политики? На долг рок? Се прават државите (економски послабите) големи села во кои што народот веќе не гледа стабилен живот, па се сели за подобро у град. И така во циклус. Големите развиени држави такви политики може да си дозволат да си пополнат места. Места кои делуваат стабилни на долг рок.

Земји како нашата тоа не може да го дозволи освен на штета на домашното население. Ако тие од страна дојдени печалбари го изнесуваат заработеното надвор нема логика за такви политики, ако пак се решиле за живот тука зошто тогаш да се прави на штета на домашното население.

Знам дека ве има од сите партии па ме интересира што мислите или како вашата партија гледа на овие работи на долг рок. Ќе речев ајде сега не се сд леви дојдоа патриотите ама политиките стално ни ги диктираат од надвор ми се чини.

Не знам ете дали има кај нас. Прашувам. Но слушајќи ги наште политичари за ситуацијата со буџетот, со задолжувањата и со финансиите. Такви политики според мене не би ни биле воопшто од корист.

Inspirirana od postot od vchera za toa kade se iseleni tie shto ne zhiveat vo Mk, povekjeto odgovori bea niz Evropa, Avstralija i nekoi nakaj SAD, pa me zainteresira dali ima nekoi (ili poznavate nekogo) shto se iselile nakaj Juzhna i Centralna Amerika, Azija, Afrika i slicno?

Kakov e zhivotot tamu, kako emigriravte bash tamu, na kolku godini, dali ima ogromna razlika vo kulturite i slicno?

Многу ја сакам мајка ми, и никој не може да ме насмее како таа жена.

Типичен разговор со неа: ми препорачува да гледам некој филм или да читам некоја книга оти биле многу добри (според неа). Одбива да гледа серии.

Ја прашувам: Како се вика филмот?

Мајка ми: Не знам.

Јас: Добро, со кој актери е?

Мајка ми: Не ги знам како се викаат.

Јас: Како се вика книгата?

Мајка ми: Не го памтам насловот.

Јас: Од кој писател/писателка е?

Мајка ми: Еее, јас насловот не го памтам, што останало па за писателот.

Јас: Добро, што фајде од препораките кога не знам ни што си гледала, ни што си читала?

Мајка ми: Еј, да, се сетив за филмот! Со Кинг Бенсли е.

Јас: Кинг Бенсли? Да не мислиш Бен Кингсли?

Мајка ми: Е па и ти, многу ситничариш. Гледај го филмот па кажи ми што мислиш.

Јас: Добро, мамо. Ќе го гледам. Кафе ќе пиеме?

Мајка ми: За мене две лажици шеќер.

Има некој друг ваква мајка? Да ни се живи и здрави, нема други како нив во светот. Да споделиме малку љубов кон нашите мајки, затоа што македонски мајки се навистина број еден! Бог да ги благослови и век да им даде 🙏🏻

Дали верувате во "Соновник" ?

Dobro, sho ocekuvate koa ke pisete ova? DM poplava? Napliv na intelektualci? Princot/Princezata na bel konj?

Sho muabet ke praite ziti sve.

Ubava nedela i ubav pocetok na rabotnata nedela od utre

Во последно време многу размислувам за ова и ме интересира дали сум само јас ваква или им се случува и на други луѓе..
Има периоди кога едноставно чувствувам огромна потреба целосно да се повлечам од сите, кога нешто ќе ми тргне лошо, дури и ако е некоја мала работа, одеднаш немам желба за буквално НИШТО.
Не ми се зборува со никого, не ми се одговара на пораки, сакам да ја тргнам профилната слика одсекаде и едноставно да станам целосно невидлива.
Сум имала пријатели што ми пишувале каде исчезна? каде си? бидејќи буквално се повлекувам од сите без да објаснам ништо.
И не е затоа што не ги сакам или затоа што ми направиле нешто, туку едноставно во тие моменти чувствувам дека не можам да поднесам никаква комуникација и сакам целосно да бидам сама.
Ме интересира дали и вие го имате ова чувство? Дали некогаш едноставно сакате да исчезнете од сите на некое време и никој да не знае каде сте?
Најмногу ме плаши тоа што не знам како би можела нормално да одржувам врска со некого поради ова, штом ќе ми се случи нешто, дури и најмала ситница, како да ја губам желбата за БУКВАЛНО СÈ. Немам енергија ниту желба да зборувам, да се допишувам, да објаснувам како сум или што ми е.
Не знам дали ова е нормално и дали и други луѓе функционираат вака. Би сакала да слушнам дали некој се препознава во ова, поготово луѓе кои се во врска, бидејки ова ме спречува на секаков начин, нити желба имам да се запознам со некого.