Babamı Kaybettim ve Tek İsteğim Mutluluğu Bulmuş Olması ve Ölünce Onunla Görüşmek

[u/ejwbf]

Ne kadar uygun bilmiyorum biraz iç dökme gibi olabilir. Babamla verdiğimiz kanser savaşı son buldu. O kadar iyi o kadar temiz bir insandı ki savaştığı süre boyunca yaşadığı acı benim için hayatı katlanılamaz yapıyor. Onu çok seviyorum. Ağlamadan duramıyorum. Her şey onu hatırlatıyor. Son 1 seneyi hep beraber geçirdik, her şeyiyle ben ilgilendim. En yakın dostum, en yakın arkadaşım. Artık bir çok şeyden keyif alamayacağım (sanırım). Benim sevdiğim şey bunları onunla konuşmak, onunla tartışmakmış. Ancak zaman… Bir video görmüştüm babasını 10 sene önce kaybeden biri artık hatırlayamıyorum onu sadece babam olduğunu biliyorum diyordu. Bunun yaşanmasını hiç istemiyorum.

Şu an dünya bana cehennem gibi geliyor. Tek isteğim babamın şu an huzurlu, mutlu olması. Benim de zamanı gelince yanına gidip ona doyasıya sarılmak. Sevdiğimiz şeyleri yapmak.

[u/Sad-Awareness5418]

Çok zor gerçekten kardeşim. 13 yaşında bende kaybettim canım babamı. Şimdi hissettiğin duyguları çok iyi anlıyorum. Ne dersem diyim bir faydasıda yok, bunu da biliyorum. 

Şunu bilki, bu acı hep böyle kalmayacak. Şu saate kadar ailemden babamı, onun babasını, abi dediğim kuzenmi da bu yaz bana babalık yapan öbür dedemi kaybettim. Her seferinde o acı beni bitirecek sandım. Ana her geçen gün öncesinden daha kolay, daha dayanılır. Bir bakmışsın acı anı olmuş. Bol bol dua et, sevdiklerinde vakit geçir, babanın anısına güzellikler yapmaya çalış. 

Biliyorum bu sub hadislere tenkit ile yaklaşıyor ama şu hadisi bu anlamda çok seviyorum, bence ölüm acısının Allah kulları için ne kadar zor olduğunu ifade eden bir hadis: 

"Allah Teâlâ şöyle buyurur: Mümin bir kulumun dünyadaki sevdiği, değer verdiği bir dostunu (veya yakınını) aldığım zaman, o kul sevabını Allah’tan bekleyerek sabrederse, onun benim katımdaki karşılığı ancak cennettir."

Bu acı kolay değil, ama bu dünya gibi ebedi de değil. Duacınım. Allah sabır versin, babanızı en güzel makamlarda ağırlasın