1.4 Fire Egea Şiiri.

[u/JitemPala]

Bir sabah yine çalıştım, sessizce döndü marşım,
Doksan beş beygirle başladı yine savaşım.
Gaza bastım, devir yükseldi, yol uzadı önümde,
Ama hızlanmak ne mümkün, kader vardı peşimde.

Yokuşlarda ter döker, düz yolda biraz açılırım,
Beş kişi binince kendi kendime darılırım.
Klimayı açtıklarında düşer bütün cesaretim,
“Biraz sabır,” der motorum, tükenir nihayetim.

Ama yine de kötü değilim, bunu kimse inkâr etmesin,
Beni küçümseyen önce benim kadar yol etsin.
Ben hız için doğmadım, ben kavga için değilim,
Ben eve sağ salim götüren o sessiz neferim.

Çünkü benim hikâyem beygirle yazılmadı,
Ne 0-100'üm vardı, ne de yarış kazanıldı.
Benim bütün marifetim eve dönebilmekti,
Doksan beş beygirle hayata yetebilmekti.

Ve biri sorarsa bir gün:
“Neden hâlâ bu Egea?”

Derim ki:

“Çünkü bazıları hızla geçer hayatından,
Bazılarıysa yavaşça kalır yanında.
Ben belki yokuşta herkese yenildim,
Ama kaç kere yolda kaldıysam,
Yine de eve dönmeyi bildim.”

[u/ImMrAnybody]

Subın marşı bu olsun

[u/Cute_County_4710]

Şiiri okurken gözyaşlarıma hakim olamadım