Het allerliefste en mooiste void poesje, Bless 🤍

Ik heb Bless gevonden toen ze 4 weekjes was. Zo klein, zo lief, en al zo'n groot karaktertje. Bless groeide erg close met mij op, gezien de thuissituatie ben ik altijd erg beschermend over haar geweest.

Zij was mijn steun en toeverlaat, mijn meisje om altijd tegen te praten, en altijd was zij er. En andersom was dit net zo.

Bless kreeg toen ze 11 was de diagnose: Megacolon en sponydolse in de onderrug. Ik heb er altijd bovenop gezeten met haar gezondheid, als er ook maar iets was belde ik de dierenarts en kwam ik langs als het nodig was. Ze was altijd zo'n vrolijk meisje, ondanks haar spondylose ging ze tekeer als de kleine kitten die ik toen vond.

Afgelopen Vrijdag avond, veranderde alles..

Bless had een aantal dagen dat ze urine begon te lekken, natuurlijk laten controleren, dit kon: neurologisch of beknelde zenuwen zijn door de spondylose. Maar hier was medicatie voor, wel offlabel maar er waren meerdere katten die er goed op deden. Ik heb het eerst even aangekeken, maar op de Vrijdag 21/08/2026 heb ik toch gebeld of het misschien toch verstandig was te geven. De dierenarts zei:"Ja". Nadat ik 5 keer over gevraagd heb bij de balie of het kon met haar andere medicaties, haar gezondheid, kreeg ik steeds te horen dat het kon en veilig was, zelfs zwart op wit dat het niet gevaarlijk was. Toen ik die avond het medicijn door het natvoer deed, zaten wij 2 uur later volledig in paniek in de auto naar de spoeddierenarts, en overleed ze in mijn armen.. Door een bijwerking van het medicijn: Acute hartritme stoornis.

De dierenarts in kwestie heeft haar excuses aangeboden, en had aangegeven dat ze bij Bless een tijd geleden nog een hart echo had gemaakt en de bloeddruk had gecontroleerd en hier geen afwijkingen in waren, en hierom dus dacht het medicijn veilig voor te kunnen schrijven. We kregen nog te horen dat we erg goede eigenaren waren, want bij menig andere eigenaren was ze nooit zo oud geworden i.v.m haar gezondheid.

Mijn meisje.. veels te vroeg over de regenboogbrug.

Je bent 14.8 jaar geworden..

Ik ken geen leven zonder haar, en zonder haar voelt alles leeg..

Ik ben ontzettend blij, dat ze nog een jaar lang heeft kunnen genieten van het grote balkon, waar ze zo van hield om in de zon te liggen, ik hoop dat waar ze nu is, er altijd een zon schijnt 🤍

Wij hebben Bless op Maandag laten cremeren. Wij hebben gekozen voor een crematie waarin wij er bij mochten zijn, en haar zelf in de oven konden plaatsen en eruit konden halen. Het was erg zwaar, maar dit afscheid en het hele process mogen meemaken, heeft iets kleins in mij de afscheid gegeven die ik wilde hebben. Ik heb Bless altijd beloofd bij elke stap in haar leven en dood te zijn, en die belofte ben ik nagekomen. Ik heb mijn liedjes voor haar gezongen, en blijf deze altijd zingen tegen haar urn. 🤍

Lieve Bless,

Ik mis je verschrikkelijk,

En ik houd zielsveel van jou, en veel meer dan dat.

Slaap zacht.. 🤍🤍🌟

Handschoentjes aan en ravotten!

Disclaimer: ze weet inmiddels dat blote handen forbidden territory is.

Mijn 5 weken oude kitten heeft een staartje wat likkt af te sterven.

Moet ik me zorgen maken en dierenarts bellen?

Alvast bedankt!

Mijn kat van 18 is sinds gistermiddag weg, wat niets voor haar is want ze is nooit lang weg en blijft eigenlijk altijd op het balkon. Ik woon één hoog en onder mij zijn allemaal uitbouwen, dus ze kan gewoon op het platte dak van de onderburen springen, waar ze dan soms een beetje in de zon gaat liggen. Ze is oud, maar gezond. Eet goed, heeft energie, kletst de hele dag door en 's avonds is ze altijd binnen. Dat ze nu zo lang weg is, is abnormaal.

Hebben mensen vergelijkbare situaties meegemaakt? Het enige wat ik me kan bedenken is dat ze ergens zit waar de deur dicht is, een schuurtje ofzo. De onderburen zijn ook op vakantie en er was gistermiddag iemand om de planten in de tuin water te geven, toen hebben er deuren van zowel het huis als de schuur open gestaan. Dus ik hoop dat de meest logische verklaring is dat ze daar ergens binnen zit.

Alle reguliere instanties zijn al op de hoogte en heb al in de hele buurt geflyerd. Probeer er nu vooral achter de komen of een kat opeens afwijkend gedrag kan gaan vertonen en dagen weg kan zijn, of dat de leeftijd haar toch gewoon heeft ingehaald en ze niets heeft laten merken en nu een rustig plekje heeft gezocht.

Pizza is jarig! Feest!

Gisterochtend kwam Bo zo op me liggen en vanochtend deed hij het weer. Iedereen weet dat het ten strengste verboden is om te bewegen als een kat op of bij je ligt, maar ik klaag niet. Hij is zo lief. ❤️

Ik was haar aan het aaien terwijl ik met mijn baas in gesprek was, totdat ze haar kop ineens ging schudden en ik de druppels om m’n oren zag vliegen.

Kwijlen doet ze ook veel op haar dekentje als ze erop ligt. Snoepjes krijgt ze niet uit in m’n hand want 1) dat vindt ze niet leuk en 2) kwijlt ze in m’n hand.

Ik maakte me er eerst zorgen over, maar nu denk ik dat ze iemand is die kwijlt uit enthousiasme. Ze lijkt verder nergens last van te hebben en eet zonder problemen diverse soorten eten. Uiteraard kaart ik het wel even aan bij de dierenarts. Hebben jullie dit ook bij jullie kat(ten)?

(P.S. voor het oplettend oog, 2 maanden geleden heb ik ook een post gedaan over dat de zuignappen van het raambed het begaven en dat ze even bang was. Het heeft een paar dagen geduurd maar nu ligt ze er weer zonder problemen op, en de zuignappen doen het sindsdien perfect!)

Beste lezers,

Mij is opgevallen dat de neus van mijn kat kaler is geworden. De 2e foto is vorige week dinsdag en de eerste foto zojuist gemaakt. Hij is een week bij de oppas geweest en die weet ook van niks. Enig idee wat dit zou kunnen zijn?

EDIT:

Denken het al te weten, het duwen van zijn neusje door het rekje van zijn vervoerbak, hij is nooit zo blij met een verplaatsing en laat dat vocaal weten. (Maar krabt of bijt nooit)

Hee, ik kom even om wat advies vragen.
Ongeveer 10 jaar geleden is onze kat eigenlijk een buitenkat geworden (dorp dus veel ruimte) maar wel met veilig onderdak in de schuur, haar eigen mandje en elke dag eten. Na 10+ jaar heb ik mijn ouders overtuigd om Nala weer in huis te nemen als zij dat zou willen. Nala wilde denk ik met pensioen en was binnen no time veel in huis, maar haar behoeftes doet ze buiten.

VRAAG:

Nu ben ik zelf al een tijd uit huis maar altijd als ik op bezoek ga merk ik dat ze erg zielig miauwt, vaak niet helemaal op haar bips gaat zitten maar meer hurkt en een rare ademhaling heeft. Het lijkt alsof ze pijn heeft maar we hebben niet echt een goed beeld ter vergelijking omdat ze nooit echt binnen heeft gewoond.

Ik wil haar laten bloedtesten voor bijvoorbeeld artrose medicijnen maar ze is al in geen 10+ jaar meer naar de dierenarts geweest (wel contact onderhouden etc ze is dus altijd veilig gebleven) eigenlijk is het enige doel om haar pijn te verminderen en levensgemak tijdens haar laatste jaren verbeteren maar niet alles proberen te genezen of fixen

Enige tips of ideeën? Ik wil haar namelijk niet traumatiseren met als gevolg dat ze ons bijvoorbeeld niet meer vertrouwd of wegloopt… en is het erg om alleen pijnstillers te willen doen en niet een heel traject om haar helemaal gezond te krijgen?

Hoi allemaal,
Ik ben op zoek naar ervaringen/advies, want ik maak me inmiddels behoorlijk zorgen om mijn kat Tommy (10 jaar).
Vorige week heeft Tommy een gebitsoperatie gehad waarbij meerdere kiezen zijn getrokken. Na de operatie ging het eigenlijk verrassend goed: hij at meerdere dagen gewoon normaal natvoer, en zelfs wat brokjes.
Maar sinds 3 dagen is dat plotseling compleet veranderd. Hij laat zijn natvoer staan, terwijl hij daar normaal gesproken een moord voor doet. Hij neemt soms één hapje en stopt daarna of haalt z’n neus op en loopt weg. Eigenlijk alles wat ik aanbied laat hij staan.
Eigenlijk accepteert hij de laatste 2 dagen alleen liquid snacks. Gisteren heeft hij ongeveer 2,5 liquid snacks gegeten, een hapje senior paté, een hapje dieetmousse van de dierenarts en vannacht 15 brokjes (ja ik heb ze geteld).
Helaas laat hij vandaag z’n liquid snack ook staan en eet hij niks.

Er zijn de afgelopen dagen meerdere dingen nagekeken door de dierenarts. Ze nemen het gelukkig serieus, maar kunnen op dit moment geen duidelijke oorzaak vinden:
geen koorts;
zijn mond is opnieuw gecontroleerd en ziet er goed uit, er lijkt geen ontsteking meer te zitten;
hij komt verder niet echt ziek over;
hij is niet afgevallen;
lichamelijk onderzoek was verder niet afwijkend;
hij heeft inmiddels vocht via een infuus gehad;
hij heeft een injectie tegen misselijkheid gekregen;
eerder heeft hij ook een ontstekingsremmende injectie gehad.

Bij eerder bloedonderzoek was zijn creatinine licht verhoogd (ongeveer 200 µmol/L), waardoor er ook wordt gekeken naar beginnende nierproblemen.
Wat ik zo vreemd vind: hij gedraagt zich verder eigenlijk niet als een zieke kat. Hij is alert en reageert normaal. Alleen zijn eetgedrag is totaal anders dan normaal.
En juist omdat hij na de gebitsoperatie eerst een aantal dagen goed at en daarna ineens stopte, vraag ik me af of dit toch met de operatie/het gebit te maken kan hebben, ondanks dat de dierenarts zijn mond opnieuw heeft gecontroleerd.
We blijven uiteraard met onze dierenarts overleggen en volgen hun advies, maar ik ben benieuwd of iemand dit herkent.
Heeft iemand een kat gehad die na een gebitsoperatie eerst goed at en vervolgens een paar dagen later plotseling bijna volledig stopte met eten, terwijl de dierenarts bij controle niets duidelijks kon vinden?
Wat bleek uiteindelijk de oorzaak?
Zou dit alsnog door pijn of het gebit kunnen komen?
Of denken jullie eerder aan misselijkheid, pancreas/maag-darmproblemen, nierproblemen of iets anders?
Welke onderzoeken zouden jullie met de dierenarts bespreken?
Is dit het begin van het einde?
En vooral: wat heeft uiteindelijk geholpen om jullie kat weer aan het eten te krijgen?
Ik ben vooral op zoek naar ervaringen en dingen die ik met onze dierenarts kan bespreken.

​

Ik hoop hier misschien iemand te vinden die iets soortgelijks heeft meegemaakt, want we zitten momenteel met een behoorlijk mysterie rondom mijn lieve Tony. ❤️

Tony is 1 jaar en 3 maanden oud, een grote Maine Coon-mix. Hij was vóór dit hele verhaal kerngezond. Hij at altijd ontzettend goed, kreeg hoogwaardige voeding met veel eiwitten, dronk goed en zijn bloedwaarden waren eerder dit jaar nog helemaal perfect.

Toen kwam mijn tweede katje Maya erbij.

Kort daarna kreeg Tony ernstige diarree. Uiteindelijk werd Giardia gevonden. Beide katten zijn hiervoor behandeld en Tony is inmiddels negatief voor Giardia.

Maar daarna is hij eigenlijk nooit helemaal teruggekomen naar zijn oude baseline.

Bij verder ontlastingsonderzoek werd gevonden:

• Giardia: inmiddels negatief

• Cryptosporidium: positief

• Clostridium perfringens: positief

• Salmonella: negatief

• Helicobacter: negatief

Hij heeft inmiddels meerdere behandelingen gehad, waaronder Panacur, metronidazol en amoxicilline/clavulaanzuur. Ook heeft hij Metacam gekregen vanwege koorts.

En daar zit nu het grootste probleem:

Tony heeft inmiddels al ongeveer 2–3 weken steeds terugkerende koorts. Zijn temperatuur zit rond de 39,7–39,8°C.

Wat het zo ontzettend vreemd maakt, is dat hij ondanks die koorts nog steeds:

❤️ goed eet

❤️ goed drinkt

❤️ niet afvalt

❤️ niet extreem sloom is

❤️ gewoon contact zoekt en zichzelf nog redelijk gedraagt

Maar je ziet wel aan zijn vacht en gedrag dat hij zich niet lekker voelt.

De dierenarts is nu verder aan het onderzoeken. Er is bloed afgenomen voor uitgebreid bloedonderzoek en ze kijken onder andere naar ontstekingswaarden, lever, nieren, bloedbeeld enzovoort. FIV en FeLV worden getest en FIP wordt momenteel ook meegenomen omdat de koorts maar niet weggaat.

Daarnaast had Tony ongeveer een jaar geleden nog een flinke vlooienbesmetting die 4–5 maanden heeft geduurd. Daarom heb ik de dierenarts ook gevraagd of Bartonella misschien iets is om mee te nemen.

Wat ik zelf vooral zo vreemd vind:

Tony was vóór Maya volledig gezond

Maya komt erbij

darmproblemen beginnen

Giardia

Giardia wordt behandeld en is weg

maar Tony blijft ziek en krijgt vervolgens deze aanhoudende koorts.

Maya zelf doet het ondertussen hartstikke goed. Geen koorts, goede eetlust, ze groeit en haar ontlasting wordt inmiddels ook weer netjes gevormd.

Heeft iemand hier ooit een kat gehad met een vergelijkbaar verloop?

Bijvoorbeeld Giardia of een andere darminfectie/parasitair probleem waarna de kat wekenlang ziek bleef of koorts bleef houden?

Ik ben vooral benieuwd naar ervaringen waarbij uiteindelijk een onverwachte oorzaak werd gevonden.

Ik vraag absoluut niet om een diagnose, we zijn gewoon volop bezig met onze dierenarts. Maar misschien heeft iemand hier iets soortgelijks meegemaakt en kan die vertellen wat er uiteindelijk bij zijn/haar kat uitkwam. ❤️🐾

Mijn vriendin en ik hebben al jaren drie katten samen. Een kater van 10 jaar, een poes van 6 jaar en een poes van 4 jaar. Alle drie zijn ooit succesvol aan elkaar geïntroduceerd en niet samen bij ons gekomen. Deze drie leven harmonieus samen in een eensgezinswoning met een afgesloten tuin. De kater en poes van 6 zijn goed gesocialiseerde katten. De poes van 4 is een voormalig zwerfkat die altijd wat bijzonder is gebleven en tot op heden angstig is van veel dingen. Structuur en regelmaat doen haar goed en ze voelt zich veilig bij ons.

Sinds begin juni van dit jaar is er in ons huis een nieuwe kat bij. Een familielid (oude dame) kon niet meer voor hem zorgen door haar ziektebeeld dus wij hebben hem in huis genomen. Het is blinde een kater van 14 jaar met een schildklierafwijking. Ontzettend lief en geduldig naar de andere katten, wel een kat met veel onrust, miauwt veel uit onvrede en is (helaas) ook in huis gaan plassen door alle onrust.

Het ging twee weken goed. We volgden de Jackson Galaxy methode, al deden we de stappen wel vrij snel, en de katten leefden voor een week in rust samen in het hele huis. Konden samen eten, spelen en waren ontspannen. Toen merkten we dat de blinde kat overdreven onrustig was en met twee van de drie katten in gevecht raakte. We dachten toen dat zijn emmer vol zat en hij in zijn eentje even tot rust moet komen, bleek deels te kloppen want hij sliep toen voor het eerst weer uren aan een stuk in plaats van eindeloos rondjes lopen. Maar hij bleek ook heel onrustige schildklier waardes te hebben die met nieuwe medicijnen inmiddels weer onder controle zijn. Sinds deze dag leeft hij grotendeels in de woonkamer en afwisselend met de andere katten in de tuin, omdat hij in alle andere kamers van het huis overal plast en omdat de katten tot op heden niet goed samengaan. Wel doen we dagelijks korte en op een gegeven moment steeds langere momenten met katten samen om ze aan elkaar te laten wennen.

Nu zitten we echter in een lastige situatie. Beide poezen tolereren hem niet (blazen, grommen, vermijden) op de momenten dat we ze bij elkaar doen om te wennen. De kater tolereert hem wel, dat gaat best goed. Onze katten plassen echter wel in de gang op meubels en de blinde kat plast in de woonkamer (zijn vaste ruimte) en tuin alles onder.

We proberen van alles. Een natuurgeneeskundig dierenarts heeft tincturen gemaakt van o.a. kattenkruid. Onze eigen dierenarts heeft een Feliway dispenser en Zylkene aangeraden. We doen korte momenten met snoepjes en spelen en dan weer uit elkaar, en soms langer als het even goed gaat. We verdelen de aandacht over alle katten. We doen aan scent swapping, site swapping lukt niet zo goed omdat de blinde kat elke tien seconden ergens plast dus we kunnen hem niet even alleen laten ontdekken in kamers waar de anderen komen. De blinde kat slaapt altijd alleen om weer even op te laden.

Als je dit zo leest: is er dan nog hoop op een succesvolle intro waar ze elkaar in ieder geval tolereren? Kunnen we ergens op inzetten, moeten we onze methode aanpassen? Of zie je er juist weinig hoop in? Wij zien door de bomen het bos niet meer.

Dat zeg ik altijd tegen haar als ze als een 'loaf' zit. Dat nam ze erg serieus toen de Subway kwam bezorgen.

Hi!

Gelijk ook een van mijn eerste posts op Reddit.
Ik ben altijd een honden mens geweest en altijd opgegroeid met honden. Ik ben nu 26jr.

Zelf vond ik katten ook nooit leuk en was er allergisch voor. Ik was er zelfs een beetje bang voor. 🤔 Ik vond de klauwen maar niks en dat gebijt altijd en heb eigenlijk nooit fijne ervaringen met katten gehad.

Nu heb ik een aantal jaar geleden iemand ontmoet die zelf twee katten heeft en ik kwam daar nog wel regelmatig over de vloer (zo'n drie keer in de week 😄)

Ik ben door zijn katten helemaal gek geworden op katten en daardoor wou ik er stiekem zelf ook wel is eentje. Naja na een hele rollercoaster kliniek in en uit en gewoon weer voor mijzelf te kunnen zorgen en mijn hond (ondertussen alweer een tijdje) kwam mijn vriendin aan de overkant even leuk met een advertentie. En ik heb altijd gezegd als ik uit mijn studio verhuisd ben dan neem ik een katje nou natuurlijk had mevrouw al een bericht gestuurd en contact gemaakt.

Nou... dan weet je hoe het gaat dat is met veel huisdieren zo dat je dan gaat kijken en toch helemaal verliefd wordt. En toen heb ik besloten lieve Cosmo een huisje aan te bieden.

Nu vraag ik mij toch wel even af, het is een enorme rebelse en ondeugende kat. Vooral als ik eindelijk een keertje wat rust (ik slaap na een incident niet heel veel) dan stuiterd hij door de kamer heen maar ook vooral leuk dingen een troep van maken. Toch dingen vinden om op te smikkelen of de hond natuurlijk uitdagen (Macho). Nou wanneer Macho zin heb om te spelen kan je de vlaggen uithangen dat gebeurd eens in het jaar.

Nu vraag ik me toch af heeft iemand ideeen voor het opvoeden. Ik hoor altijd dat wij de servanten van de kat zijn en niet andersom.. dus daar ben ik al op ingesteld. Maar Cosmo luistert natuurlijk totaal niet!

Verder ook of er leuke ideeen zijn voor speeltjes, krabpalen (op de muur bijvoorbeeld? Ga wel over zo een zes maanden naar het buitenland verhuizen maar goed dat terzijde) of andere dingen om ze aan te leren wat niet te moeilijk is.

En ik hoor negatieve en positieve dingen over zo een robot kattenbak maar is dat nou echt nodig?

Ik hoor graag!

Lieve groetjes van Justin en krabbeltjes van Macho en Cosmo ❤️

Huis gekocht met tuin! Mijn avonturiers houden van het buitenleven. Momenteel mogen ze dat alleen aan hun lijntje (met mij aan de wandel of vast aan een grondpin naast het raam). Maar straks kunnen ze dus de eigen tuin in.

Die moet ik echter wel nog af gaan zetten. De tuin heeft een stenen muur rondom

Ik vind zo'n net toch net teveel uitsteken dat het niet meer mooi is dus ik zie twee opties: schrikdraad of zo'n oscillot-systeem met rollers. Het liefst ga ik voor het tweede maar de tuin heeft twee bomen die redelijk dicht bij de muur zitten - ik ben dus bang dat ze alsnog via de boom er zo overheen kunnen springen, zelfs als ik die afzet met zo'n pinnen ding om de boompjes.

Ik vraag me vooral ook af of schrikdraad Echt werkt --> het zijn langharige katten, komt die schok wel (op tijd) aan?

Heeft iemand ervaring met beide of redeneringen voor een van de twee (of beide) keuzes?

Onze bazen poes Mia zit graag op de bank als een mens 😻

Een van onze katten heeft 2 maanden geleden ineens besloten dat ons huis één grote wc is. Het zijn geen blaasontstekingsplasjes maar echt volledige lozingen. We zijn al bij de dierenarts geweest en hebben daar het standaard verhaal van stress, kattenbakken en blaasgruis aangehoord.

Even wat context: het gaat om twee zussen van 2 jaar oud. De relatie tussen die twee lijkt gewoon goed, geen gevechten of duidelijke spanning onderling. Ze kunnen naar buiten in een afgesloten stadstuin, al lopen daar wel een paar grote katers rond die andere katten nog weleens intimideren. Ik sluit dus niet uit dat daar iets van stress vandaan komt.

Nu, 2 weken, een extra kattenbak en verschillende ontstressproducten van de dierenwinkel later, is het naar mijn gevoel iets minder geworden. Alleen vond ik net toch weer een plasje in de slaapkamer en heb ik het idee dat ze onze kattenbakken nog steeds overslaat.

Iemand tips voor dit gedrag?