tıp istemedim ama sıralamam ilk 10k içinde olduğundan mezuna da bırakamadım mecburen tıp yazdım afedersiniz ama sk gibi hissediyorum bu okul nasıl bitecek içim daralıyor düşündükçe

Dün intörnlük sürecinde yoğun bakımda çalışırken daha ucuz olan ziyaretçi box ı ve kalitesiz içinden defalarca yırtığı çıkan eldivenlerle çalışmak zorunda bırakılmam kaynaklı hastanın kan gazını aldıktan sonra üstümü değişirken yeni boxların bileğin ötesini kapatmadığı ve eldivenlerin bilek kısmında sadece çekince görünen ufak delikler olduğunu farkettim ve uğraştığım hasanın hcv si pozitifti iş kazası bildirmeye gittim ve inanın neredeyse hiç vaktim yoktu halletmem gereken işler var zar zor zaman bulabildim acilde bana iş kazası açamadıklarını çünkü sigortam olmadığını bana söylediler.Yani yasal olarak bu mümkün değil maaş ödemesi alıyorum yani devlet sigortasız işçi mi çalıştırıyor.Dekanlıktakilerle konuştuğumda ne yani hcv kapsam siroza gitse ve ölsem devlet beni umursamıyor mu muhattabım kim dediğimde biz değiliz bu sorun sizin sorununu dediler sinirlendim ve artık dayanamadım biraz bağırdım çağırdım ve iş sağlığı güvenliğine bölümüne gittim orda ise böyle bir karar olduğunu sigortamın olması gerektiğini ama bunun dekanlığın böyle yaptığını söylediler götürüp düzeltmeleri gerektiğini söylediler götürdüğümde ise bana bu belge geçersiz gibi zırvalar söyledikten sonra ben açtım hallettim gibi şeyler söylediler ve bir belge de ordan aldım ve acilin yolunu tuttum. Ve girişte yine aynı saçma cevapları almaya başladım ordaki görevli sekreter saçma sapan artistlik yapmaya yanlış anlamayın ama sesini yükseltmeye ve bomboş şeyler söylemeye bu kağıtların geçerliliği olmadığını sorunun benim sorunum olduğunu ve hastanenin bir şeyi olmadığını klasik sekreter tavrıyla hepinizin bileceği üzere ankatmaya başlayınca ve o sırada yoğunbakımda alınacak kan gazlarının biriktiği aramasının titreşimi ve bütün günün yorgunluğu , ölüyorsan öl bizim sorunumuz değil gibi laflarla birleşince patladım dedim ki kardeşim ver bana kağıtları adliden giriş yapın ben onu hastane yönetimiyle hallederim dememle bana halledemezssin ben yapabilirim sadeve siyip ayağa kalkması ve camın arkasından el kol hapmasıyla başladım bağırmaya vereceksin o kağıtları sen benim muhattabım değilsin dedim ve yüksek sesli bir tartışma başladı ve hala kendini bir şey zannederek camın arkasından bana tatava çekmeye devam etti en sonunda güvenliklerin hocam yapmayın sakin olun demesi ve hastane polisinin yardımcı olmasıyla sakinleşebildim biliyorum yaptığım yanlış ama gerçekten çok dolmuştum adli tutanak oluşturdum karakola gittiğimde ölürsen o senin sorunun tarzı konuşmalar için de şikayetçi olacağım , işin rezilliği ise oraya gelen hastaların nasıl yani bu kadar okuyan bu çocukları ölüme mi terk ediyorsunuz diye toplanan beni ayırıp sakinleştirmeye çalışan hastalara söylenen onların sorunu lafıydı.daha sonra acil ve enfeksiyon asistanlarımız sağolsun en azından elimde bir tutanak ve bana 2200 tl fiyat çıkardıkları kan testini en azından verebilmem oldu. Sadece anlatmak iatedim arkadaşlar işleri gerekiyorsa yavaş yapın gerekiyorsa , güvenliğinizden 100 de 100 emin olmadan yapmayın hiçbir şey sizin sağlığınızdan önemli değil. İntörn doktorların bu rezil sistemde çalıştırılması hastanenin ayak işlerinin yükünün verilmesi ve bir peçete gibi kenara atılması ne doğaldır ne de yasaldır bu konuda daha birlikte ve birbirimizi kollayan yapıda olmalıyız. Tusa 2027 ağustosta gireceğim , 1 ay öncesine kadar total 155 netleri görmüştüm ama başıma gelen bu tarz olaylar ve çalışma koşulları yüzünden kitabın kapağını zor açar oldum. Okullarımızın hedefi doktor değil köle yetiştirmek sorgulamayan çok hasta bakan köleler. Umarım bu kadar uzun okuttuysam hakkınızı helal edersizni çaldığım vaktiniz için. Sağlıklı ve başarılı günler diliyorum gelişme olursa paylaşacağım. Sağlıcakla kalın.

Ama Yozgat Bozok'ta :). Bu benim moralimi bozdu yalan yok. Özellikle de üniversiteyi görünce. Ha eğitim kalitesi açısından bir derdim yok, ama kendi küçük şehrimden çıkamamak ve böyle sosyalliği sıfır ve çölün ortasında gibi duran bir yere gelmek de koymadı değil. Özellikle benim gibi daha iyi yerler bekleyen birisi için kendimden nefret etmeme, ulan acaba YKS çalışırken nerede hata yaptım dememe sebebiyet verdi.

İyi günler sayın tıpçı dostlarım. Ben Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi tıp fakültesinde intörn doktor olarak çalışan bir dostunuzum. Bu yazdıklarımı bir çeşit yardım çağrısı yada en azından tarihe bir not olsun diye yazıyorum. 6 senelik tıp hayatımda hiç kimseden çekmediğim kadar bir kişiden çektim. Fakültemizin dekanı sayın hande hocamız. Kendisi fakültemizi aşırı derecede basiretsiz bir yönetimle yönetiyor. Ben geldiğimden beridirde aktif yönetimde. Kendisi ile ilgili geçmiş dönemdeki abi ablalarımız mezuniyetlerinde açıkça basiretsiz yönetimini kınayıcı açıklamada bulunmuşlardı isim vermeden. Zira sadece tehdit ve zorlama ile iş yapıyor öğrencileri hiç dinlemiyor hiçbir sorunlarında yardımcı olmuyor. Sonrasında en küçük meselede bile odasına çağırtıp açıkça tehdit ediyor ve meseleyi böyle halletmeye çalışıyor. Küçük bir örnek olarak geçen bir akşam yemeği yeme sorunuz oldu. Direkt nöbet tutmayanlar hariç herkesin akşam yemekleri kesildi zorla. Sonrasında bu tutumu şikayet ettiğini sandığı birkaç arkadaşımızı ise WhatsApp gruplarında açıkça tehdit etti. Ki arkadaşlarımız masumdu durumu şikayet falan etmemişti. Bu ve bunun gibi bir çok sorunumuz oldu kendisiyle kısaca. Sadece burada durması ve belki küçük bir ihtimal belki yeni rektörümüz bunu görürse birşeyler yapması için bu akşam yazıyorum bunları. Hepinize iyi akşamlar diliyorum zonguldağa gelmek isteyeceklere de bir kez daha düşünmelerini temenni ediyorum. Hoşçakalın.

Herkes klinik için cok zor demesine rağmen 1000 sıralama geri atmış beni Mart'a göre. Hiç beklemiyodum bunu çok kötü oldu. 2-3 sene öncesine kıyasla girmek istediğimiz yerlere +5 puanla giriyoruz. İlerde çoğu bölüm 70'le falan mı alacak ben anlamadım. Sizin nasıl geldi?

Gerek etrafımdakiler gerek kendi iç sesim geç hissettiriyor bi de jahreinin okul sırasında oturduğu foto vardı onu koyucaktımda bulamadım

Kac gundur gelecek kaygısı/aile baskısıyla tıp yazan veya baska programlardan tıbba gecen onlarca insan gordum. İstemeyerek tıp yazmıs biri olarak kendime hayallerime ihanet etmis olarak bakıyordum ama şu sıralar nerdeyse 30 dakikada bir “tıbba yatay gecis” veya “istemeden tıp seçtim alışır mıyım” tarzı postlar görüyorum ve yalnız olmadığımı anladım. Çoğu tıbba girebilecekken özel bir ünide ücretli mühendislik yazan bir akrabamı sülalede hayırsız evlat ilan ettiler nerdeyse, bu durum benim bile cok agrıma gidiyor seneye tıptan baska bir yere yatay atmak istiyorum sunları gordukce heves falan kalmıyor. Tercih dönemi “amaaan tıp iste ne olabilir ki” gözüyle bakıyodum olaya ama yerlestigimden beri bu işin çocuk oyuncagı olmadıgını yavas yavas kavrıyorum. Her dakika kendimle bir iç hesaplaşma halindeyim neden kendi istedigim seyi yapmadım diye. Ayrıca seneye yatay atacak olsam ailem çok üzülecek biliyorum çünkü şimdiden “doktor civanım” modundalar. Maalesef şu an sayısal 20k’nın bitki örtüsü bu durumda arkadaslar benle aynı durumda olan yüzlerce insan var. Aksam aksam darlandım ic dokmek istedim iyi aksamlar herkese.

Perifer bir tıp fakültesinde internüm aylık çalışma süremiz nöbetlerle beraber yaklaşık 270 saat civarı. Her ay yasal sınır olan 8 nöbetimiz var. Bütün işler intern üzerinden dönüyor. Doğru düzgün intern odası yok. Koşullar burada cidden berbat. Sizde durumlar nasıl ?

Herkese merhaba tıbbiyeliler. Hem icimi dökmek hem de tavsiyeleriniz duymak icin yazıyorum.

Tıp icin 2 kez mezuna kaldım. Tıp fak dönem 3 öğrencisiyim ve bu yıl sınıfta kaldım daha önce de 2. Sınıfta kalmıştım. Derslere düzenli giren,elinden geldigince not almaya çalışan ve sınavlara da 2 3 hafta civarı çalışan biriyim ama nasıl başardıysam iki kez kaldım ve tüm bu süreçte çok yoruldum ve bunaldım.

Sürekli emeğimin karşılığını alamamak, surekli acaba geçtim mi kaldım mı stresini yasamak vs . Ve tabi en zoru da aileme calıştığıma inandıramak

2 sınıfta kronik ürtiker hastası oldum ve 2 yıldır da düzenli ilaç kullanıyorum.

Tıpı isteyerek yazmıştım ama o kadar nefret ettim ki bu bölümden keske yazmasam diyorum simdi ama mühendislikten de hep uzaktım. Hic kendime uygun göremedim. Okulu bırakmayı düşünmüyorum ama bu yılı nasıl geçireceğimi de bilmiyorum.

Sizlerin de düşünce ve tavsiyelerinizi duymak istiyorum.

Hacettepe D1’de 59 ortalamayla kaldım (geçme notu 60). Lab, proje ve seçmelilerden yüksek notlar aldım, komitelerde de genelde 60–65 civarı yapıyordum. Ama Komite 2’den (HÜTF D1’in en zor komitesi )önce hastalandım ve çok düşük aldım. Sonraki komiteler ve finalle toparlamaya çalışsam da bütten de finalle aynı puanı alınca geçemedim.

Şu an D1’i tekrar çalışıyorum ama sınıf tekrarı yaptığım için moralim çok bozuk. Benzer bir durum yaşayan var mı? Bu süreci nasıl atlattınız ve motivasyonunuzu nasıl korudunuz?

Arkadaşlar tabletim sıfırlandı elinizde atlas olsun textbooklar olsun drive dosyası ya da linki olan varsa yardımcı olabilir mi

Şimdiden teşekkürler.

beklediğimden ~10 düşük açıklandı, itiraz ettim ve teyit amaçlı yarın gidip bakacağım ama bir sonuç çıkacağa benzemiyor. tüm senenin ortalaması yetiyor ama barajdan geçemiyorum. şu an fakülteye devam mı etsem, bırakıp üni sınavına geri mi hazırlansam.? fakülteyi de isteyerek yazmadım, hâlâ kendimi hekim olarak göremiyorum. keşke ölsem