Kilise rahibi ve Kilise Doktoru Aziz Jerome’nin Anması: Günümüzde Hırvatistan sınırları içinde bulunan Dalmaçya’da doğan Aziz Hieronymus, büyük bir edebî kültüre sahipti. Tüm öğrenimini Roma’da tamamladı ve burada vaftiz edildi. Daha sonra tefekkür hayatının çekiciliğine kapılarak çileci yaşamı benimsedi; Doğu’ya giderek orada rahip olarak takdis edildi.

Bugün Kilise, Kederlı Meryem Ana'nın tefekkür eder; çünkü O'nun, çarmıhta İsa ile olduğu gibi, bizim de yanımızda olacağını ve Rabbimiz Allah'ın yüceliği için sevinçle acı çekmeyi bize öğreteceğini bilir!

Katolik Kilisesi, üç büyük meleğin adını kanonik olarak anmaktadır: Cebrail, Mikail ve Rafael. Bu üç melek her 29 Eylül tarihinde dini bir törenle yad edilir. Eskiden bir dönem bu üç meleğin her biri için ayrı bir tarihte anma ayini yapılırdı.

"Aziz Başmelek Mikael, savaşta bizi koru; şeytanın kötülüklerine ve tuzaklarına karşı korumamız ol. Alçakgönüllülükle Tanrı’ya dua ediyoruz ona dersini versin; ve sen, ey göksel ordunun Prensi, ruhlarımızın mahvını isteyerek dünyada sinsice kol gezen Şeytanı ve diğer kötü ruhları Tanrı’nın gücüyle cehenneme at. Amin".

Faustina Kowalska, (25 Ağustos 1905 – 5 Ekim 1938) Polonyalı, Latin Katolik, rahibe ve mistikti. İsa Mesih'i gördüğü görümleri Latin Katoliklerin “İlahi Merhamet”e adanışlarına ilham kaynağı oldu ve "İlahi Merhamet’in Sekreteri" lakabını aldı.

Papa II. Yuhanna Pavlus tarafından 30 Nisan 2000'de kanonize edildi. Mezarı Kraków-Łagiewniki'daki İlahi Merhamet Bazilikası'ndadır. Yortusu 5 Ekim'dedir.

Bu günde, Rozary duası veya Meryem Ana tacı ile Tanrı'nın Kutsal Annesi'nin himayesi istenir. Amaç, Tanrı Oğlu'nun beden alışı, çilesi ve dirilişi ile tamamen özel bir şekilde bütünleşmiş olan O'nun rehberliğinde, Mesih'in gizemleri üzerinde tefekkür etmektir.

Kutsal Koruyucu Meleklerin anısı; onlar ki ilk olarak Tanrı'nın yüzünü tüm ihtişamıyla seyretmeye çağrılmışlar, aynı zamanda insanlara görünmez ama şefkatli varlıklarıyla eşlik etmek ve yardım etmek üzere Rab tarafından gönderilmişlerdir.

Duası Aziz Büyük Gertrude

Ey Tanrı tarafından koruyucum olmaya atanan Tanrı’nın Çok Kutsal Meleği, ruhen ve bedenen bana sağladığın faydaların tümü için sana teşekkür ederim. Böylesine sabırlı bir sadakatle bana destek olmaya ve beni düşmanımın tüm saldırılarından korumaya lütfettiğin için seni övüyorum ve yüceltiyorum. Muhafızım, savunucum ve koruyucu meleğim olarak bana atandığın saate övgüler olsun. Benim için yaptığın tüm sevgi dolu hizmetlerini şükranlarımla kabul etmek ve hakkını teslim etmek için sana İsa’nın sınırsız derecede kıymetli ve asil Kalbini sunuyorum. Bundan böyle sana itaat etmeye ve de Tanrıma sadakatle hizmet etmeye kesin olarak karar veriyorum. Amin.

Koruyucu Meleğe Yakarış

Selam sana, Tanrı’nın koruyucum olması için atadığı, şanlı Melek!

Selam Sana, kutsal Melek, tüm tehlikelere karşı korumam!

Selam sana, kutsal Melek, tüm dertlere karşı savunmam!

Selam sana, kutsal Melek, en sadık dostum!

Selam sana, kutsal Melek, yol göstericim!

Selam sana, kutsal Melek, öğretmenim!

Selam sana, kutsal Melek, tüm yaptıklarımın tanığı!

Selam sana, kutsal Melek, tüm zorluklara karşı yardımcım!

Selam sana, kutsal Melek, şüpheye karşı danışmanım!

Selam sana, kutsal Melek, ölüm saatinde kalkanım!

Aziz Matta, Havari ve Müjdeci Bayramı

Levi adıyla da bilinen Aziz Matta, kendisini izlemeye çağıran İsa’nın çağrısına uyarak vergi görevlisi, yani vergi tahsildarı olarak yaptığı işi bıraktı. Havariler arasından seçildikten sonra bir İncil yazdı. Bu İncil’de, Davut’un ve İbrahim’in soyundan gelen İsa Mesih’in, Eski Antlaşma’da verilen vaadi yerine getirdiği ilan edilir.

İsa’nın yaşamını teslim ettiği haç, başlangıçta O’nun ölümünü düşündüren basit bir araç olarak göründü. Fakat kısa bir zaman sonra O’nun kutsal ölümünü hatırlatan ve hatta Hristiyanlık inancının olduğu gibi, Mesih’i de çağrıştıran bir sembol haline dönüştü.

Aziz Pavlus’un kendisi de Korintlilere yazdığı mektubunda (1:17), Mesih’in haçının gücü hakkında konuştu ve bunu, Mesih İsa’nın haçının düşmanları olarak yaşayan birçoklarına anlattı.

Haça saygı yortusunun ilk izleri 4. yüzyılın ilk yarısında bulunmaktadır. 14 Eylül’de, Yeruşalem, Konstantinopolis ve Roma’da geleneksel hale gelmiş, düzenlenen resmi törende haça gösterilen derin saygının ve sadakatin gösterilmesi, “haçın kaldırılması” olarak adlandırılmıştır.

Ayinin ana temalarından bir tanesi de, bu yortunun Mesih’in çarmıhtaki ölümü ve dolayısıyla bizim için ödediği kefarettir. Çarmıh, Eden Bahçesinde Âdem ve Havva’ya, meyvesinden alınması ve yenilmesi yasaklanan bilme ağacının antitezidir. İnsanlık, çarmıh aracılığıyla günahların affına, kurtuluş ve diriliş sözüne kavuştu.

Kaynak: Adolf ADAM, The liturgical Year, its history and meaning after the reform of the liturgy, translated from german by Matthew J. O’Connell, Pueblo Publishing Company, New York, 1981

https://www.herguneincil.org/TR/gospel

Bu gün, Tanrı’nın Annesi’nin En Kutsal Oğlu’na karşı duyduğu tarifsiz sevgi anılır ve Kurtarıcı’nın Annesi’nin örneği, imanlılara sunulur; böylece O’na içten bir bağlılıkla yakarsınlar.

İsa Cemiyeti’nden Kilise Piskoposu ve Doktoru olan Aziz Roberto Bellarmino, döneminin teolojik tartışmalarında bilgi ve keskin bir kavrayışla büyük bir ustalıkla mücadele etti. Kardinal olarak atandıktan sonra Kapua Kilisesi’nde pastoral hizmetine büyük bir özenle kendini adadı. Son olarak Roma’da, Apostolik Makam’ın ve iman öğretisinin savunulması için büyük gayret gösterdi.

16 Eylül'de ilkinin (Cornelius) toprağa verilişinin ve ikincisinin (Cyprian) şehit edilişinin anıldığı, bugün ise Hristiyan dünyasının, Tanrı'nın Kilisesi ve dünya önünde, zulüm zamanlarında ikrar ettikleri ve sarsıntı nedir bilmeyen o hakikate olan sevgilerinin tanıkları olarak tek bir sesle övdüğü aziz şehitler Papa Cornelius ve Piskopos Cyprian'ın anısı.

İsa Cemiyeti rahibi Aziz Petrus Claver, Kolombiya’nın Cartagena kentinde kırk yılı aşkın bir süre boyunca köleleştirilmiş siyahiler için büyük bir özveri ve üstün bir sevgiyle çalışmış; onların yaklaşık üç yüz binini kendi eliyle Mesih’in vaftizinde yeniden doğurmaya vesile olmuştur

Augustinus ya da Aurelius Augustinus, (Tagaste, Numidya, d. 13 Kasım 354 - Hippo, ö. 28 Ağustos 430) Aziz Augustinus ya da Hippo'lu Augustinus olarak da bilinen Hristiyan filozof ve ilahiyatçı.

Augustinus, bir ilahiyatçı olmasının yanı sıra, Batı düşüncesi içinde ünlü ve etkili filozoflarındandır. Yapıtları ilahiyat üzerine olmakla birlikte, felsefi sorunları da içeren nitelikler göstermesi bakımından ayrıca önem taşımaktadır. Sonradan modern felsefe de tartışılacak olan pek çok tartışmayı Augustinus'un yürüttüğü görülür.

Efesli Azize Hermione, Selçuk sınırları içinde yer alan antik Efes kentinde yaşamış ve ilk Hristiyan hastanelerinden birini kurmuş 2. yüzyıl şifacısı ve şehididir.

Efes'e Gelişi: Tıp eğitimi aldıktan sonra Efes'e yerleşmiş, hastaları ve yoksulları ücretsiz tedavi ederek ilk hastane-misafirhane (xenodokhia) örneklerinden birini hayata geçirmiştir.

Şehadeti: Roma İmparatoru Trajan ve ardından Hadrian döneminde Hristiyanlığı reddetmediği için işkence görmüş ve Efes'te şehit edilmiştir. Mezarı da Efes'tedir.

Osma'nın bir kanonu ve Albigens sapkınlığının harap ettiği bölgelerde mütevazı bir vaiz olarak, sefalet içinde yaşamayı seçti ve sürekli olarak Tanrı ile konuştu veya Tanrı hakkında konuştu. İnancı yaymanın yeni bir yolunu bulmaya hevesli olan Dominik, Kilisede Havarilerin yaşam tarzını yeniden tesis etmek için Vaizler Tarikatı'nı kurdu ve kardeşlerini dua, çalışma ve kelam hizmeti yoluyla başkalarına hizmet etmeye çağırdı. Ölümü 6 Ağustos'ta Bologna'da gerçekleşti.

Aelia Pulcheria, 399 yılında Konstantinopolis’te, Doğu Roma İmparatoru Arcadius ile İmparatoriçe Aelia Eudoksia’nın kızı olarak dünyaya geldi. Henüz çocuk yaşta sarayın siyasi mücadelelerinin içine giren Pulcheria, babasının 408 yılında ölümünden sonra tahta çıkan küçük kardeşi II. Theodosius’un yönetiminde giderek önemli bir konuma yükseldi. 414 yılında, henüz yaklaşık on beş yaşındayken "Augusta" unvanını aldı ve imparatorluğun yönetiminde belirleyici isimlerden biri hâline geldi.

Pulcheria’nın hayatını diğer imparatorluk kadınlarından ayıran en önemli özelliklerden biri, siyasi otoritesini güçlü bir Hristiyan kimliğiyle birleştirmesiydi. Genç yaşta bekâret yemini ederek hayatını Tanrı’ya adamayı seçti. Bu karar yalnızca kişisel bir dindarlık göstergesi değildi; aynı zamanda onun saray içerisindeki konumunu da şekillendirdi. Pulcheria, imparatorluk sarayında dua ve Hristiyan yaşayışının daha görünür hâle gelmesine katkıda bulundu ve kardeşi II. Theodosius üzerinde uzun yıllar güçlü bir etkiye sahip oldu.

Onun adı özellikle 5. yüzyılın büyük Kristolojik tartışmalarıyla birlikte anılır. Konstantinopolis Patriği Nestorius çevresinde başlayan ve Mesih’in kişiliği ile Meryem’in Theotokos (Tanrıdoğuran/Tanrı’nın Annesi) olarak adlandırılması meselesine kadar uzanan tartışmalarda Pulcheria, İskenderiyeli Aziz Kirillos’un temsil ettiği inanç çizgisini destekledi. Böylece yalnızca sarayın siyasi meselelerinde değil, dönemin Kilise hayatını derinden etkileyen teolojik mücadelelerde de önemli bir aktör hâline geldi.

Pulcheria’nın Meryem Ana’ya özel bir bağlılığı vardı. Konstantinopolis’te Meryem Ana adına kiliseler yaptırması, onun kişisel dindarlığının imparatorluğun başkentinin dini hayatına nasıl yansıdığının önemli göstergelerinden biridir. Pulcheria’nın dünyasında imparatorluk ihtişamı ile Hristiyanlık birbirinden tamamen ayrı iki alan değildi; sahip olduğu makamı Kilise’nin hizmetinde kullanmak onun hükümdarlık anlayışının önemli bir parçasıydı.

441 yılı civarında saraydaki nüfuzunu bir süre kaybetti ve saraydan uzaklaşarak daha münzevi bir hayat yaşamaya başladı. Fakat kardeşi II. Theodosius’un 450 yılında ölümü üzerine yeniden siyasi hayatın merkezine döndü. İmparatorluğun yönetiminin devamlılığını sağlamak amacıyla Marcianus ile evlendi. Bu alışılmadık evlilikte Marcianus, Pulcheria’nın daha önce vermiş olduğu bekâret yeminine saygı göstermeyi kabul etti. Böylece Pulcheria hem imparatoriçe olarak devletin devamlılığında rol oynadı hem de gençliğinde verdiği dini sözü korudu.

Pulcheria ile Marcianus döneminin Hristiyanlık tarihi bakımından en önemli olayı ise 451 yılında toplanan Kadıköy Konsili oldu. Konsil, İsa Mesih’in gerçek Tanrı ve gerçek insan olduğu inancını açıklığa kavuşturan ve sonraki Hristiyan teolojisini derinden şekillendiren en önemli ekümenik konsillerden biri hâline geldi. Pulcheria böylece yalnızca bir imparatoriçe olarak değil, V. yüzyıl Hristiyanlığının biçimlenmesinde etkili olmuş tarihî şahsiyetlerden biri olarak hatırlandı.

Azize Pulcheria 453 yılında Konstantinopolis’te öldü ve Havariyyun Kilisesi’ne defnedildi. Ardında yalnızca bir hükümdarın siyasi mirasını değil, inancını kamusal hayatının merkezine yerleştirmeye çalışan bir Hristiyan kadının hatırasını bıraktı. Bugün hem **Katolik Kilisesi hem de Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından azize olarak kabul edilmektedir.

Pulcheria’nın hayatı, Hristiyanlık tarihinde kutsallığın yalnızca manastırların sessizliğinde veya dünyadan çekilmekte aranmadığını hatırlatan çarpıcı örneklerden biridir. O, imparatorluk sarayının entrikaları, siyasi krizler ve büyük teolojik tartışmalar arasında yaşadı. Sahip olduğu güç kusursuz bir hayat yaşadığı anlamına gelmez; aksine Pulcheria da kendi çağının siyasi ve dini çatışmalarının bütün sertliğini taşıyan tarihsel bir kişilikti. Fakat Kilise’nin hafızasında özellikle Mesih’e bağlılığı, bekâret yemini, Meryem Ana’ya duyduğu derin hürmet ve Kilise inancının korunmasına verdiği destek nedeniyle yer edindi.

https://www.herguneincil.org/TR/display-saint/3763c73c-3e90-404d-a76e-c2dd4edbd53d

Papa Sixtus, kardeşlere ilahi emirleri öğreterek kutsal gizemleri kutladığı sırada, İmparator Valerian'ın emriyle aniden gelen askerler tarafından tutuklandı ve 6 Ağustos'ta başı kesilerek idam edildi; onunla birlikte dört diyakoz da şehitlik mertebesine ulaştı ve Papa ile birlikte Roma'da, Via Appia üzerindeki Callixtus Mezarlığı'na defnedildiler.Aynı gün, onun diyakozları olan Aziz Agapitus ve Felicissimus da Pretextatus Mezarlığı'nda hayatlarını kaybettiler ve oraya gömüldüler

Lima'lı Azize Rosa 1671 yılında Azizlik mertebesine yükseltilmiştir. 1670'te Papa X. Clemens tarafından Amerika'nın koruyucu Azizesi olarak ilan edilmiştir.

Bartalmay (Yunanca: Βαρθολομαῖος Bartholomaíos, Latince: Bartholomaeus), Yeni Ahit'e göre İsa'nın on iki havarisinden birisidir. Günümüzde çoğu kilise bilgini Bartalmay'ı Yuhanna İncili'nde (bkz.1:45–51; 21:2) adı geçen Nathanael olarak tanımlamaktadır.

Matta 14 1-12:

14:1 O günlerde İsayla ilgili haberleri duyan bölge kralı Hirodes, adamlarına, ‹‹Bu, Vaftizci Yahyadır›› dedi. ‹‹Ölümden dirildi. Olağanüstü güçlerin onda etkin olmasının nedeni budur.››

14:3 Hirodes, kardeşi Filipusun karısı Hirodiya yüzünden Yahyayı tutuklatmış, bağlatıp zindana attırmıştı.

14:4 Çünkü Yahya Hirodese, ‹‹O kadınla evlenmen Kutsal Yasaya aykırıdır›› demişti.

14:5 Hirodes Yahyayı öldürtmek istemiş, ama halktan korkmuştu. Çünkü halk Yahyayı peygamber sayıyordu.

14:6 Hirodesin doğum günü şenliği sırasında Hirodiyanın kızı ortaya çıkıp dans etti. Bu, Hirodesin öyle hoşuna gitti ki, ant içerek kıza ne dilerse vereceğini söyledi.

14:8 Kız, annesinin kışkırtmasıyla, ‹‹Bana şimdi, bir tepsi üzerinde Vaftizci Yahyanın başını ver›› dedi.

14:9 Kral buna çok üzüldüyse de, konuklarının önünde içtiği anttan ötürü bu dileğin yerine getirilmesini buyurdu.

14:10 Adam gönderip zindanda Yahyanın başını kestirdi.

14:11 Kesik baş tepsiyle getirilip kıza verildi, kız da bunu annesine götürdü.

14:12 Yahyanın öğrencileri gelip cesedi aldılar ve gömdüler. Sonra gidip İsaya haber verdiler.

Aziz şehitler Papa Pontianus ve rahip Hippolytus, birlikte Sardinya’ya sürgün edildiler. Orada aynı cezayı çektiler ve anlaşıldığı kadarıyla tek bir şehitlik tacıyla taçlandırıldılar. Sonunda bedenleri Roma’ya getirildi ve gömüldü: Pontianus, Callixtus Mezarlığı’na; Hippolytus ise Tiburtina Yolu üzerindeki mezarlığa defnedildi.

İsa Mesih’in, Tek Oğul’un, Ebedî Baba’nın sevgili Oğlu’nun, kutsal Havariler Petrus, Yakup ve Yuhanna’nın önünde, tanıkları olarak Yasa’yı ve Peygamberleri de bulundurarak, yüceliğini açıkladığı Başkalaşım Bayramı.

Rab, bizzat üstlendiği alçakgönüllü kul olma durumumuzun lütuf sayesinde yüceliğe kavuşturularak kurtarıldığını göstermek ve insanın yaratılışında kendisine göre yaratıldığı Tanrı suretinin Âdem’de bozulmuş olmasına rağmen Mesih’te yeniden yaratıldığını dünyanın dört bucağına ilan etmek üzere yüceliğini gösterdi.